وحى الهى گرديد و اگر بر آن بزرگوار كه ابنالعرب بود در ظرف 23 سال 30 جزء كلامالله نازل شد ، براين عالىمقدار كه ابنالعجم بود در ظرف پنجساعت هزار بيت آيات وارد گشت ؛ ببين تفاوت ره از كجاست تا بهكجا . . .
معتقدات و اقوال بابيه
بابيان در روز نخست باب را موعد اسلام و قائم منتظر مىدانستند ، ولى بعداً از روى امعان در آثار او و اعمال قدما و معاصرين وى ، بر اين قائل شدند كه باب را مقصود كلى از قيام و دعوت و ارسال رسائل و بيان پاره مسائل جز انقلاب در عالم افكار و ديانت و حصول آزادى چيز ديگرى نبوده ، اين بود كه در ابتداى مشروطيت بزرگان اين طايفه چون مأمول خويش را در آنجا يافتند با مسلمانان همراه شده عنوان دين و مذهب را كنار گذاشتند والحق بعضى از ايشان در اين راه فداكارى كردند ؛ اما بابيان بهائى مىگويند كه در هر 500 هزار سال يك ظهور كلى در دنيا مىشود و اينك ظهور بهاء ميعاد آن ظهور كلى است و باب هرچند مهدى منتظر مسلمين و ظهور مستقل بود و بهاء علىالظاهر از پيروان او ، ولى در حقيقت و معنى سمت مبشرى داشت و تا 500 هزار سال ديگر جميع مظاهر مقدسه كه قدم بهعرصهى وجود و ظهور گذارند تابع و مستمند از اين ظهور اعظماند ، در اين صورت سعادت دنيا و آخرت در اقبال بهاين امر مبارك است .
اگر جميع فضايل اخلاق و مكارم صفات و علوم اولين و معارف آخرين و قوهى ابداع و قدرت اختراع در شخصى جمع شود و از اهل بهاء نباشد ، آن شئون و مقامات به هيچوجه بهحال او مفيد نيست و بالعكس اگر كسى از انواع سعادات بىنصيب و از هر كمالى عاطل باشد ، ولى ارادتى به بزرگان اين امر اظهار كند ، كفايت است كه در روز جزا از زمرهى احرار به شمار رود و در جرگهى اخيار در آيد .
و هم اهل بهاء خود را جوهر و ثمرهى عالم وجود و سايرين را هياكل معطله و