سخن يهوديان بوده كه « اگر مردى با همسر خود از پشت سر در جلو او مواقعه كند فرزند آنها چپ چشم به دنيا مىآيد » .
در اينجا چون جابر به سبب نزول آيه تصريح كرده است بايد حديث او را به عنوان سبب نزول آيهء مذكور ، معتبر و قابل اعتماد دانست ، چون سخن او به صورت نقل و روايت است ، اما گفتار ابن عمر را بايد به عنوان برداشت از آيه تلقّى نمود . ابن عباس نيز تفسير ابن عمر را تخطئه كرده و حديثى مانند حديث جابر را در بارهء آيهء مذكور ياد نموده است ، چنان كه ابو داود در سنن « 118 » ، و حاكم در مستدرك همين حديث را آوردهاند . « 119 »
نظر فقهاء و مفسران شيعه در بارهء آيهء « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ . . . »
:
راجع به « وطى در دبر » و مواقعهء با زن در پشت ، دو دسته روايات وجود دارد كه بر حسب يكدسته از آنها چنين عملى تجويز شده است .
از آن جمله ابى يعفور مىگويد : از امام صادق ( عليه السلام ) - راجع به مردى كه در پشت همسرش مواقعه مىكند - سؤال كردم ، فرمود : در صورتى كه زن راضى باشد اشكالى ندارد . آنگاه عرض كردم : پس اين گفتار خداوند متعال - كه مىفرمايد :
« فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّه » يعنى با زن از همان موضع مقاربت كنيد كه خداى متعال دستور داده است - چه منظورى را ارائه مىكند ؟ فرمود : اين آيه در مورد توليد نسل و فرزند از راه زناشوئى است كه بايد فرزند را از رهگذر مقاربت با زن در همين موضع جويا شد . خداى متعال فرموده است : « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ » .
و روايات ديگرى كه مؤيد جواز اين عمل است . اما در طى اين روايات - علاوه بر آنكه رضايت زن در پارهاى از آنها براى جواز چنين عملى مطرح شده است ، در بعضى از آنها امام ( عليه السلام ) به سائل مىفرمايد : « و ما احبّ ان تفعله » يعنى دوست ندارم كه تو چنين كنى .
اما دستهاى ديگر از روايات اين عمل را منع كرده است : از آن جمله امام باقر ( عليه السلام ) مىگفت : رسول خدا ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) فرمود : « محاشّ نساء امّتى على رجال امّتى حرام » ، يعنى مواقعه در پشت زنان امت من بر مردان امتم حرام است .
و نيز از امام صادق ( عليه السلام ) است كه ابان از آنحضرت راجع به اين كار سؤال كرد ، فرمود : « هى لعبتك فلا تؤذيها » ، يعنى همسر تو مايهء آسايش و سرگرمى تو است او
هامش
118 - سنن ابى داود 2 / 618 .
119 - با استفاده از : مجمع البيان 2 / 230 ، 231 .