تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١
را از روى زمين بر افكندند . صاحب دولت ايشان به هنگام انقراض دولتشان ابو حفص عبد اللّه از اعقاب ابو منصور عيسى بن ابى الانصار عبد اللّه بن ابى غفير محمد بن معاد بن اليسع بن صالح بن طريف بود ، كه در اين جنگها كشته شد و با مرگ او دولتشان منقرض شد و به دست مرابطين رگ حياتشان گسسته گرديد . و الحمد للّه رب العالمين . بعضى در باب نسب برغواطه به غلط افتاده‌اند و آنان را از قبايل زناته به حساب آورده‌اند . بعضى ديگر مىگويند كه صالح يهودى و از فرزندان شمعون بن يعقوب بود كه در برباط پرورش يافت و به مشرق آمد و نزد عبد اللّه المعتزلى درس خواند و به جادوگرى اشتغال داشت و فنون ديگر بياموخت . سپس به مغرب آمد و در تامسنا فرود آمد . در آنجا قبايل نادانى از بربر يافت . در ميان آنان بزيست و صلح و صلاح پيشه نمود ولى هر چه مىگفت همه تظاهر و دروغ بود . پس مردم به او روى آوردند و پيرو او شدند و او دعوى پيامبرى كرد . برخى او را به رباطى مىگويند ، منسوب به برباط كه در آن پرورش يافته است . برباط واديى است در فحص شريش از بلاد اندلس . برباط معرب شد و برغواط گرديد ، همهء اين سخنان را صاحب كتاب نظم الجوهر و غير او از نسب شناسان بربر آورده‌اند و همهء اينها غلطهايى آشكار است . اين قوم از زناته نيستند و شاهد اين مدعا موطن آنهاست و همجواريشان با برادرانشان مصامده . اما صالح بن طريف معروف است و از ايشان است نه از قوم ديگر . اگر در نسب او چنين بريدگى مىبود يا از نژاد ديگر بود نمىتوانست بر آن نواحى غلبه يابد و اين سنت خداست در ميان بندگانش . نسب اين مرد از برغواطه است و ايشان شعبه‌اى از شعوب مصامده‌اند و اين امرى است معروف . و اللّه ولى التوفيق .

خبر از غماره كه از بطون مصامده است و بيان دولتهاى ايشان و دگرگونى احوالشان

اين قبيله از بطون مصامده از فرزندان غمار بن مصمودند . بعضى گويند غمار بن مسطاف بن مليل بن مصمود و بعضى گويند غمار بن اصاد بن مصمود . بعضى از عوام گويند غماره از غمر ( فرو پوشيد ) مىآيد و اينان عربهايى بودند كه « غمروا فى تلك الجبال » از اين رو آنان را غماره گفتند و اين گونه نامگذارى شيوه‌اى عاميانه است . غماره را شعوب و قبايل بىحساب است . بطون مشهور آن عبارت‌اند از : بنى حميد و متيوه و بنى نال و اغصاوه و بنى وزروال و بجكصه . پايان مواطن ايشان جبال ريف است در ساحل درياى رومى در سمت راست سرزمين مغرب ، از غساسه ، سپس نكور ، پس باديس سپس تيكيساس ، سپس تيطاوين آنگاه سبته و سپس قصر ، تا طنجه جمعا پنج مرحله يا بيشتر . قبايل غماره در اين سرزمين در كوههاى بلندى كه به يك ديگر پيوسته و ديواره‌اى بعد از ديوارهء ديگر قرار دارد زندگى مىكنند . عرض اين زمين نيز پنج مرحله است كه تا زمينهاى قصر كتامه و وادى ورغه كشيده شده . همه مراتع