مشركان پيامبر را تحقير مىكنند
[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيات 41 تا 44 ]
وَ إِذا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولاً ( 41 ) إِنْ كادَ لَيُضِلُّنا عَنْ آلِهَتِنا لَوْ لا أَنْ صَبَرْنا عَلَيْها وَ سَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ الْعَذابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلاً ( 42 ) أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلاً ( 43 ) أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلاَّ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلاً ( 44 )
[ ترجمه ]
چون تو را ديدند مسخرهات كردند كه آيا اين است آن پيامبرى كه خدا بر ما مبعوث كرده است ؟ ( 41 )
اگر به خاطر خدايانمان سرسختى نمىكرديم ، نزديك بود كه ما را از پرستششان گمراه كند . چون عذاب را ببينند خواهند دانست چه كس گمراهتر بوده است . ( 42 )
آيا آن كس را كه هواى نفس را به خدايى گرفته بود ديدى ؟ آيا تو ضامن او هستى ؟ ( 43 )
يا گمان كردهاى كه بيشترينشان مىشنوند و مىفهمند ؟ اينان چون چارپايانى بيش نيستند ، بلكه از چارپايان هم گمراهترند . ( 44 )
اعراب
« هزوا » مصدر ، امّا به معناى اسم مفعول است : مهزوا به . مفعول « بعث » ضمير محذوف است : بعثه . « رسولا » حال از آن ضمير مىباشد . « إن » مخفّفة از مثقله و اسم آن ضمير شأنى است كه حذف شده است : إنّه . « لام » در « ليضلّنا » براى تأكيد و جملهء