مىگويد : « و به لوط حكم و علم داديم و از آن قريه كه مردمش مرتكب پليدىها مىشدند نجاتش بخشيديم » . « 1 » نيز مىگويد : « چون فرمان ما فراز آمد ، آنجا را زير و زبر كرديم و بر آن شهر بارانى از سنگهايى از سجّيل پىدرپى ، فروباريديم » . « 2 » معناى آيه چنين است : مشركان در سفرهايشان از قريههاى لوط گذر مىكردند و آثار هلاكت و ويرانى را مىديدند و بر آنان بود كه از اين قريهها اندرز بگيرند و به نبوت تو اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله ! ايمان بياورند ، لكن آنها انكار كردند و دشمنى ورزيدند ؛ زيرا به قيامت ، بازپرسى و كيفر كردار يقين نداشتند .
هامش
( 1 ) . انبياء ( 21 ) آيهء 74 .
( 2 ) . هود ( 11 ) آيهء 82 .