بنى نظير را آواره كردند و نيز بر خيبر غلبه يافته ، يهود را از جزيرة العرب طرد نمودند .
وَ جَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ حَصِيراً .
برخى گفتهاند : واژهء حصير در اينجا به معناى فرش است و برخى گفتهاند : به معناى محاصره كردن و زندانى نمودن است . در هر صورت ، مقصود از جملهء بالا آن است كه جهنم ، كافران را احاطه كرده است و اميد رهايى ايشان از آن وجود ندارد . درست نظير اين آيه كه مىفرمايد : « مكانشان در جهنم است و در آنجا راه گريزى نخواهند يافت » . « 1 »
قضاى خداوند و دولت اسرائيل
در ژانويه ( نوامبر ) 1969 يك مناظرهء آرام دربارهء قضاى خداوند در خصوص بنى اسرائيل و تفسير آيهء
« لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ . . . »
صورت گرفت و اين مناظره در روزنامهء الاخبار مصرى به چاپ رسيد . در اين مناظره ، تعداد زيادى از دانشمندان و صاحبنظران حق طلب شركت كردند و بحث و گفتگوى دراز مدتى انجام دادند و روزنامهء مزبور هم آنها را در طى چهار شمارهء خود ، يعنى شمارههاى روزهاى جمعه ماه يادشده ، منتشر كرد . شركتكنندگان در اين مناظره دو گروه شدند :
گروه نخست مىگفتند : نخستين ضربه بر بنى اسرائيل به وسيلهء مسلمانان در دوران عمر بن خطاب وارد شد ؛ زيرا او قدس را فتح كرد و به همراه مسلمانان ، به جستجوى خانههاى فلسطينى پرداخت . همچنين ، اين گروه دومين مفسده بنى اسرائيل را به جنايتى تفسير مىكند كه صهيونيستها در ژوئن 1967 انجام دادند و نيز جنايتى كه هماكنون انجام مىدهند . اين گروه ، دومين ضربه را چنين تفسير مىكند :
خداوند به زودى عربها و مسلمانان را بر صهيونيستها مسلط مىكند و آنان سرزمينى را كه صهيونيستها با حمايت استعمار غصب كردند ، از آنها پس مىگيرند .
اين گروه مىافزايد : مقصود سخن خداوند :
« وَ لِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَما دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ ؛
بايد
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 121 .