سورهء ملك : « كافران چهرهشان گرفته شود » .
وَ لِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَما دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ لِيُتَبِّرُوا ما عَلَوْا تَتْبِيراً .
مراد از مسجد در اينجا شهر قدس است ؛ زيرا محراب سليمان در اين شهر قرار دارد و مسجد ناميده شده ، چون جايگاه سجده كردن است . مراد از تتبير هلاك كردن است . « ما علوا » ، يعنى آنچه را كه فاتحان گرفتند و بر آن سلطه يافتند و معناى آيه چنين است : هنگامى كه بنى اسرائيل در مرتبهء دوم فساد كردند ، خداوند كسى را برايشان مسلط نمود كه به بدترين صورت ، آنها را شكنجه كرد و اينبار هم ، سرنوشت آنان را كاملا همانند سرنوشت بار نخست قرار داد ؛ نظير كشتن ، اسير كردن ، آواره ساختن ، ويران و نابود نمودن . از اين بيان نتيجه مىگيريم كه هردو افساد و مصيبت پيش از اسلام سپرى شده است .
در مجمع البيان آمده است : كسى كه نخستينبار ، بنى اسرائيل را مورد هجوم قرار داد و بيت المقدس را خراب كرد ، بختنّصر و كسى كه دومين بار به آنان حمله كرد ، پادشاه روم بود . وى بيت المقدس را ويران و ساكنانش را اسير كرد . اين سخن با آنچه مراغى از تواريخ يهود نقل كرده ، همخوانى دارد . او گفته است ميان دو حمله ، حدود پانصد سال فاصله بوده است .
عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ .
اميد است پروردگارتان به شما رحم كند ، لكن به شرط اينكه توبه كنيد و رحم كنيد ، زيرا كسى كه رحم نكند رحم نمىشود ، چنانكه اين موضوع در حديث هم آمده است .
وَ إِنْ عُدْتُمْ
اگر دوباره به فساد كردن و خودخواهى و برترىجويى بازگشتيد و از خدا فرمان نبرديد ،
عُدْنا
ما هم به مجازات و خوار كردن شما بازمىگرديم . امّا بنى اسرائيل به نافرمانى اوامر خدا بازگشتند ، فساد كردند و حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله را تكذيب نمودند و قصد كشتن او را كردند ، چنانكه قبلا قصد كشتن مسيح عليه السّلام را كرده بودند . ازاينرو ، خداوند نيز مسلمانان را بر آنها مسلط كرد و آنان بنى قريظه را كشته و