برمىانگيزد و حركت مىدهد . بنابراين ، اگر در برابر ابليس از خود نرمش نشان دهيد ، با سواران و پيادگانش بر شما مىتازد و مراد از آنها ياران بدكردار است » . نظير اين سخن در سورهء اعراف ، آيهء 84 و پس از آن ، در جلد سوم ، بيان شد . ما در آنجا به سه پرسش پاسخ داديم كه عبارت بودند از : آيا خداوند مستقيما شيطان را مخاطب قرار داد و يا با واسطه ؟ چرا خداوند به او مهلت داد ، با اينكه مىدانست اين كار ، فساد را در پى دارد ؟ آيا گمراهى از سوى خداست و يا از سوى ابليس ؟ شما مىتوانيد به آنجا رجوع كنيد .
وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ .
مشاركت در اموال ، كنايه از هرمالى است كه به ناحق گرفته مىشود ؛ نظير چپاول ، غارت ، ربا ، تقلب و مزد خيانت و مزدورى و يا مالى كه در راه نادرست مصرف شود ؛ همانند اسراف ، شراب ، قمار و ديگر موارد بىجا . امّا مشاركت در اولاد ، كنايه است از زنا ، كشتن فرزندان به خاطر بيم از نادارى و ننگ و تربيت فاسد آنان .
وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً .
وعدهء غرور به معناى پوشاندن لباس حق به باطل و لباس درست به خطاست ؛ نظير اينكه شيطان كسى را كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد وسوسه كند و به او بگويد : از گناه مترس ، زيرا خدا بزرگ و آمرزنده است . تو هنوز جوان هستى و در آينده توبه مىكنى و آمرزش مىطلبى . در برخى روايات آمده است كه ابليس عابدى از بنى اسرائيل را وسوسه كرد كه گناه كند و توبه نمايد ، تا در عبادت نيرومند گردد .
إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى بِرَبِّكَ وَكِيلًا .
اين آيه با تفسيرش در سورهء حجر ، آيهء 24 بيان شد .