تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 826

مساهمون:

ص٨٢٦

ناصواب :

نادرست .

نافرجام :

بدعاقبت . كسى يا كارى كه سرانجام ندارد .

نافه :

كيسه‌ى مشك كه در زير شكم آهوى نر قرار دارد . - مشك .

نافه‌گشاى :

گشاينده‌ى نافه ، پراكننده‌ى بوى نافه ، معطّر ، بويا ، خوش‌بو .

ناقوس :

زنگ كليسا ، زنگ بزرگ .

ناكام :

محروم از آرزوها ، به كام و آرزو نرسيده .

ناكس :

ناجوانمرد ، پيمان‌شكن .

نال :

نى ، رشته‌هاى باريك درون نى .

نالان :

نالنده ، ناله‌كننده ، بيمار .

ناموس :

شكوه و عظمت ، آوازه ، قانون الهى ، آبرو ، حيثيت ، شرف .

نام و ننگ :

آوازه ، آبرو ، حيثيّت .

نامه‌سياهى :

نامه‌ى اعمال سياه داشتن ، گناه كار بودن .

ناوك :

پيكان ، نوك تير ، تير كوچك .

ناهيد :

- زهره .

نبات :

گياه ، رستنى ، روييدنى .

نبات :

قند ، ماده‌ى خوراكى شيرين جامد كه از نيشكر مىسازند .

نبض :

جنبش خون در رگ ، تناوب جنبش خون ، رگ جنبنده در مچ دست كه شدت ضربان قلب را نشان مىدهد .

نبيد :

شراب ، مىباده .

نثار كردن :

افشاندن ، پراكندن .

نجاح :

رستگارى .

نحيف :

لاغر ، ناتوان .

نخوت :

غرور ، تكبّر ، خودبينى .

نخيل :

نخل ، درخت خرما .

ندا :

آواز دادن ، صدا زدن ، آواز ، آهنگ .

ندامت :

پشيمانى .

نديم :

همنشين پادشاه ، يا شخص بزرگ ، همدم ، هم‌صحبت .

نرگسدان :

جاى نگهدارى گل نرگس ، گلدان گل نرگس .

نزار :

لاغر ، ناتوان .

نزاع :

دعوا ، ستيز .

نزول :

فرودآمدن .

نزهت :

پاكى ، صفا ، خوشى .

نژند :

غمگين ، اندوهناك .

نسرين :

نام گلى است . يكى از گونه‌هاى نرگس و داراى گل‌هاى زرد است .

نسيم :

بوى خوش ، باد ملايم كه بوى خوش با خود دارد . نسيم صبحگاهى ، مانند باد صبا ، پيك و پيام‌آور عاشق است .

نشاندن ( - درخت ) :

غرس كردن و كاشتن درخت .

نشيب :

پستى .

نشيمن :

جاى نشستن ، جاى اقامت .

نصاب :

حد و مرز تعيين‌شده براى چيزى .