مهر فروغ :
نورانى ، درخشان ، داراى پرتوى چون خورشيد .
مهر گسل :
نامهربان ، آن كه مهر و محبت خود را مىگسلد و ترك صحبت مىكند .
مهر گياه :
گياهى شبيه به آدم ، مردم گياه ، اين گياه داراى خواص درمانى بسيارى است .
مهرورزى :
محبت ، مهربانى ، عشقورزى .
مهنّا :
گوارا ، خوش .
مهوش :
ماهرخ ، زيبا ، آن كه چهرهاش به زيبايى ماه است .
مهيّا :
فراهم ، آماده .
مهيمن :
ايمندارنده از خطر ، نگاهبان ، ايمنكننده از ترس و بيم .
ميان :
وسط ، ميانه ، كمر .
ميان دارى :
فرماندهى ، سرورى ، بزرگى .
ميثاق :
عهد و پيمان .
ميخانهنشين :
ساكن ميخانه ، آن كه در ميخانه اقامت مىكند .
ميراث :
مرده ريگ ، آنچه به ارث به كسى مىرسد .
ميراث خوار :
وارث ، بهرهگيرنده از ارث .
مير عسس :
داروغه ، فرماندهى پاسبانان و شبگردان .
ميقات :
وعدهگاه ، زمان و جاى كار .
مىگسار :
نوشندهى مى ، شراب نوش .
مىگون :
به رنگ شراب ، داراى خاصيت شراب ، مستىآور . ( غزل 57 )
ميمون :
مبارك ، فرخنده .
مينا :
شيشهى رنگين ، تركيبى از لاجورد و طلا و غيره كه در كوره مىبرند و شفاف مثل شيشهى كبود رنگ بيرون مىآورند مطلق شيشه .
مينايى :
شيشهاى ، رنگين ، آبى .
مؤتمن :
امين ، مورد اعتماد ، معتبر .
ناپروا :
بىباك ، بىاعتنا .
ناجنس :
نامتناسب ، ناسازگار ، ناهماهنگ .
نادر :
( - نادره ) : كمياب ، اندك ، آنچه به ندرت يافت شود .
نادرويش :
دور از عالم درويشى و وارستگى .
نادرهگفتار :
آن كه سخنان كمنظير گويد ، نغز سخن ، شيرين گفتار .
نازك :
ظريف ، لطيف ، باريك ، لاغر .
نازكانه :
با ظرافت ، از روى نازكى و دقت .
نازك بدن :
ظريف اندام ، لطيف اندام ، داراى اندام و بدنى ظريف و نازك .
نازك عذار :
لطيف چهره ، زيبارو ، داراى گونهى ظريف و نازك .
نازكى :
شكنندگى ، ظرافت .
نازنين :
داراى ناز ، لطيف و ظريف ، دوستداشتنى ، گرامى ، به ناز و نعمت پرورش يافته ، ارزشمند .
ناسره :
ناخالص ، داراى غش .
ناصح :
نصيحتگو ، پنددهنده .