غبار / 325 )
غبغب :
طوق گلو ، گوشت زير چانه كه روى گلو حلقه مىزند .
غبن :
زيان ديدن ، زيان كردن .
غرامت :
تاوان .
غرض :
مقصود ، هدف .
غرقه :
غرق شده ، فرورفته .
غرور :
فريب .
غرور :
فريب ، خودخواهى ، تكبّر ، نخوت ، به خود باليدن .
غرّه :
مغرور ، فريفته .
غزال :
آهوى زيبا ، آهو بره .
غزاله :
آهو برهى ماده ، آهو .
غسّاله :
شوينده ، پاككننده ، غسلدهنده .
غش :
ناخالصى ، تقلب ، كدورت ، مكر ، فريب .
غيور :
غيرتمند ، حسود ، رشكبر .
غلغل :
بانگ ، آواز .
غلغل :
صدا ، فرياد .
غلغله :
فرياد ، غوغا .
غلمان :
جمع غلام . خدمتكاران بهشتى ، به صورت پسران سادهروى .
غمّاز :
سخنچين ، افشاگر ، آشكاركننده .
غمان :
جمع غم ، غمها ، غصّهها .
غمزده :
اندوهگين ، غمآلود .
غمزه :
ناز و كرشمه ، اشاره با چشم و ابرو ، حركت نازآلود چشم و ابرو .
غنج :
كرشمه ، ناز ، غمزه ، حركت چشم و ابرو .
غوّاص :
بسيار فرورونده در دريا ، صياد مرواريد و مرجان .
غول :
موجودى افسانهاى از نوع ديوان با هيكلى مهيب ، كه در بيابان افراد را فريب مىدهد .
غيرت :
رشك ، حميّت ، ناموسپرستى .
ف
فاتحه :
فاتحة الكتاب ، نام نخستين سورهى قرآن ، دعا ، فاتحهء صبح : آغاز صبح ، سحرگاه . ( غزل 187 )
فاش :
آشكار .
فال :
طالع ، شگون ، پيشگويى ، پيشبينى .
فالق الاصباح :
شكافندهى صبحها .
فايض :
رسانندهى فيض ، بهرهرسان .
فتّان :
فتنهگر ، بسيار فتنهانگيز ، آشوبگر .
فتح :
گشودن ، گشايش ، پيروز شدن ، پيروزى .
فتراك :
تركبند ، نخجيربند ، تسمهاى چرمين كه بر زين اسب مىبندند و شكار را به آن مىآويزند .
فتنه :
آشوب ، شور ، غوغا ، فريب ، جادو .
فتوح :
خيرات ، نذورات ، نذرهاى خاصى كه افراد خير به صومعهها مىدادهاند و موجب گشايش كار درويشان و سالكان مىشده است . در اصل لغت :
گشايشها .
فراز :
بلندى ، بالا .