قصور :
كاخها ، جمع قصر .
قصور :
كوتاهى ، گناه ، خطا .
قضا :
سرنوشت ، تقدير .
قضا :
( قضا و قدر ) ، سرنوشت ، تقدير .
قطع كردن :
پيمودن ، طى كردن ، سپرى كردن ( 319 ) .
قعر :
گودى ، ژرفا ، عميق .
قفا :
پشت سر ، دنبال .
قلّاب :
نيرنگباز ، بسيار تقلّبكننده ، آن كه سكّهى قلب زند .
قلّاش :
بادهپرست ، خراباتى ، بىنام و ننگ ، مفلس .
قلب :
تقلّبى ، ناخالص ، ناسره . ( نقد قلب : سكّهى ناخالص / غزل 60 )
قلب :
دل ، مركز ، مركز سپاه ( سپاهيان ، در گذشته سه جناح داشتهاند : يمين ، يسار و قلب . )
قلم زدن :
خط كشيدن ، باطل كردن . ( غزل 152 )
قلندر :
درويش ، بىقيد در پوشاك و خوراك و طاعات و عبادات . / صوفى ، وارسته .
قلندرى :
قلندر بودن ، درويش بودن ، آشنا به آداب قلندرخانه .
قلندرى :
قلندرخانه ، محل زندگى قلندران و درويشان ، خانقاه قلندران .
قليل :
اندك ، كم ، ناچيز . ( مقابل كثير )
قمرى :
نوعى پرنده از راستهى كبوتران .
قوافل :
جمع قافله به معنى كاروان .
قوام الدّين حسن :
وزير شاه شجاع - حاجى قوام .
قوس :
خميدگى ، نام يكى از برجهاى آسمانى .
قول :
ترانه ، سرود ، سخن .
قوم :
طايفه ، گروه ، دسته .
قهر :
خشم .
قهقهه :
با صداى بلند خنديدن ، خندهى بلند .
قياس :
مقايسه ، سنجش ، سنجيدن .
قياس گرفتن :
مقايسه كردن ، سنجيدن .
ك
كاج :
كاش ، اى كاش ، كاشكى . ( غزل 97 )
كارديده :
آزموده ، باتجربه ، كارآزموده .
كارساز :
برآورندهى نيازها . مرتفعكنندهى مشكلات .
كارستان :
هنرنمايى ، كار شگرف ، تردستى ، شاهكار .
كارفرماى قدر :
فرمانرواى قضا و قدر ، مجرى سرنوشت ، خداوند جهان .
كارگر :
مؤثّر ، اثرگذار .
كار و بار :
زندگى ، سامان ، نظام .
كاسه گردان :
آن كه كاسه مىگرداند ، مجازا دريوزهگر ، گدا . ( 262 )
كاشانه :
خانهى كوچك ، خانه ، آشيانه .
كافر :
ناسپاس ، كفرورزنده ، منكر ، مخالف ( غزل 26 ) .