عنان كشيده :
در حال افسار كشيدن ، مجازا يعنى آهسته .
عنان گسسته :
بىاختيار ، بىاراده ، افسارگسيخته ، رهاشده .
عنايت :
توجه ، لطف ، مهربانى .
عنب :
انگور . ( آب عنب : شراب / غزل 218 )
عنبرافشان :
خوشبو ، آن كه بوى عنبر را مىافشاند .
عنبر :
مادهاى چرب و خوشبو كه از شكم ماهىاى به همين نام و به دست مىآيد و خاكسترى يا سياه رنگ است .
عنبر خام :
عنبر خالص و اعلا .
عنبرين :
منسوب به عنبر ، از نوع عنبر يا خوش بو مانند عنبر . ( غزل 194 )
عنبى :
انگورى ، منسوب به انگور . ( مقصود از پردهى عنبى در غزل 64 ، عنبيّهء چشم است ) .
عندليب :
بلبل .
عنصر :
جوهر ، اصل ، بيخ ، ماده .
عنقا :
سيمرغ ، پرندهاى افسانهاى كه جايگاهش در كوه قاف است .
عود :
نام درختى كه چوب آن بسيار خوشبوست و آن را براى بوى خوشش در آتشدان مىنهند / نيز نام سازى از سازهاست .
عهد ازل :
زمان به آغاز ، مقابل ابد . نيز به معناى پيمان نخستين .
عهد الست :
پيمان روز الست - روز الست
عهد :
روزگار ، دوره ، زمانه / پيمان ، ميثاق ، به وعده وفا كردن .
عيّار :
چابك ، چالاك ، فريبنده ، حيلهگر ، جوان مرد .
عيار :
درجه و ميزان خالص بودن زر و سيم ، پيمانه ، امتحان .
عيّارى :
راهزنى ، دزدى ، حيلهگرى ، نيز : جوان مردى .
عيان :
به چشم ديدن ، ديدار با چشم ، آشكار ، واضح .
عيد صيام :
عيد فطر ، عيد پايان ماه روزه يا ماه رمضان .
عيش :
زندگى ، شادمانى ، خوشگذرانى .
عين :
چشم .
عين عنايت :
عنايت محض ، توجه كامل .
غ
غاليهسائى :
غاليه سائيدن و پراكندن بوى آن ؛ عطر و بوى خوش پراكندن .
غاليه :
مادهاى خوشبو و سياه رنگ مركب از مواد معطر .
غاليه :
مادهى خوشبويى است مركب از مشك و عنبر و جز آن ، به رنگ سياه .
غايت :
نهايت ، انتها ، پايان .
غايت :
نهايت ، انتها ، پايان .
غبار :
گرد خاك ، نام نوعى خط بسيار ريز - خط