تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 801

مساهمون:

ص٨٠١
عاشق ، شيدا .

شوكت :

قدرت ، قوت ، نيرومندى ، جلال ، حشمت .

شهاب ثاقب :

شعله‌ى فروزان . شعله‌اى كه در تاريكى شب بر اثر سقوط سنگ‌هاى آسمانى به سرعت حركت مىكند و به زودى خاموش مىشود .

شهپر :

بال بزرگ و قوى .

شهد :

شيرينى ، عسل .

شهرآشوب :

آن كه با زيبايى يا حركات خود ، شهر را به آشوب مىكشاند . فتنه‌گر ، آشوبگر . زيبا و دلربا .

شهره :

مشهور ، پرآوازه .

شهره :

مشهور ، داراى نام و آوازه .

شهسوار :

سواركار ماهر و چابك ، ( مجازا مقصود از آن ، معشوق است ) .

شهلا :

سياه ، سياه مايل به كبود ، ميشى . ( چشم شهلا / غزل 92 )

شيب :

پستى ، سرازيرى .

شيب :

پيرى .

شيخ :

پير ، مرشد ، راهنما .

شيدا :

شيفته ، آشفته ، سرگردان ، عاشق .

شيد :

نيرنگ ، مكر ، فريب .

شيرگير :

شير شكار ، گيرنده و شكاركننده‌ى شير .

شيرين كار :

خوش ادا ، شيرين حركات ، دلربا ، جذّاب .

شيشه‌بازى :

شعبده‌بازى ، تردستى همراه با بازى شيشه .

شيوه :

روش ، عشوه ، ناز ، كرشمه .

ص

صابر :

شكيبا ، صبور .

صاحب‌جاه :

داراى مقام و شكوه .

صاحب‌دل :

عارف ، آگاه ، دانا ، نكته‌دان ، و اهل معنى .

صاحب ديوان :

رئيس ديوان ، وزير . - ديوان .

صاحب عيار :

طلاى خالص ، طلايى كه عيار آن بالاست .

صاحب غرض :

مغرض ، دشمن ، غرض‌ورزنده .

صاحب فن :

ماهر ، استاد در كار خود .

صاحب قران :

نيك‌بخت ، آن كه هنگام تولدش قران زهره و مشترى ( طلوع هم زمان دو ستاره ) باشد ، يگانه‌ى روزگار ، ممتاز ، برجسته .

صاعقه :

آذرخش ، رعد و برق .

صافى :

پاك ، شفاف ، ( شراب صافى ، يعنى شراب بدون دردى ، شراب ناب ) .

صافىدل :

داراى دل صاف . ( آب صافى دل : شراب صاف و شفاف ، شراب ناب / 388 )

صالح :

درستكار ، پرهيزكار .

صبا :

بادى كه از جانب شرق مىوزد . باد سحرگاهى ، در غزل حافظ ، صبا پيك و پيام‌آور از