صواب :
درست ، صحيح . مقابل خطا .
صوت :
آهنگ ، آواز ، صدا .
صورت بستن :
تصوير كردن ، نقش كردن ، پديد آوردن ، تصور كردن ( غزل 94 ) .
صورتگر :
نقاش .
صوف :
پشم ، لباس پشمينه ، جامهى صوفيانه .
صوفى :
پشمينهپوش ( صوف ، يعنى پشم ) پيرو طريقهى تصوف ، سالك ، عارف .
صوفى :
سالك ، آن كه به هيئت اهل طريقت درآيد .
صوفىسوز :
آنچه صوفى را بسوزاند و پخته كند و از خامى برهاند . ( شراب تلخ صوفىسوز / 356 )
صومعه :
معبد ، دير . در حافظ ، محل اقامت و عبادت صوفيان رسمى و پيروان آنان و سخت مورد انتقاد حافظ است . از ديد حافظ ، صومعه محل سالوس و رياكارى و دقيقا نقطه مقابل دير مغان است .
صومعه داران :
صوفيان صومعهنشين ، صاحبان و ادارهكنندگان صومعه .
صهبا :
شراب .
صهيب :
صهيب بن سنان ، رومى از صحابهى پيامبر اسلام كه به پرهيزگارى و شدت تقوا شهره بوده است .
صيام :
روزه .
صيت :
شهرت ، آوازه .
صيد حرم :
پرنده يا جانورى كه در محدودهى مكانهاى مقدس يا كعبه پرواز مىكند و صيد كردن آنها عرفا جايز نيست و اين پرندگان ، معمولا از شكار شدن مصون هستند .
صيقلى :
براق ، شفاف ، صاف ، زدوده .
ض
ضايع شدن :
باطل شدن ، از بين رفتن .
ضعيف راى :
ناتوان انديشه ، ضعيف عقل .
ضلالت :
گمراهى .
ضمان :
بر عهده گرفتن ، ضمانت كردن ، پذيرفتن .
ضمير :
باطن ، درون ، خاطر ، ذهن .
ط
طارم ( - تارم ) :
خانهى چوبين ، كنايه از آسمان .
( طارم فيروزه ، طارم كبود )
طاق :
تك ، در مقابل جفت ، سقف محدّب ، ايوان ، آسمانه .
طاق سپهر :
سقف آسمان .
طالح :
بدكار ، بدكردار .
طالع :
بخت و اقبال . در اصل طلوعكننده و برآينده . برجى كه هنگام ولادت از افق طلوع مىكند . ستارهى بخت .
طامات :
خودنمايى ، خودفروشى ، در اصل ، سخنان پراكنده و معارفى كه صوفيان بر زبان رانند و در ظاهر گزافه به نظر آيد .