تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 800

مساهمون:

ص٨٠٠

شغل :

كار ، سرگرمى .

شفاخانه :

بيمارستان .

شفا :

علاج ، بهبود يافتن ؛ نام كتاب بوعلى سينا در فلسفه ( غزل 82 )

شفق :

سرخى آسمان به هنگام غروب .

شفيق :

دل‌سوز ، مهربان .

شكارى :

صيد ، شكارشده ، شكار شونده .

شكرافشان :

كسى يا چيزى كه شكر مىافشاند . شيرين ، دل‌نشين . ( لعل شكرافشان يعنى لب شيرين )

شكرانه :

نذر ، آنچه به شكر برآورده شدن خواست‌ها مىپردازند .

شكربار :

شيرين ، پر از شكر .

شكرخا :

خاينده‌ى شكر ، آن كه شكر مىجود . مجازا بسيار شيرين سخن .

شكر خواب :

خواب شيرين ، خواب نوشين .

شكرريزى :

شكر ريختن ، كنايه از شيرين سخنى و شيرين زبانى .

شكرستان :

مركز شكر ، كشتزار نى شكر .

شكرشكن :

آن كه شكر را خرد مىكند ، مجازا شيرين سخن ( غزل 225 )

شكرلب :

نوشين‌لب ، آن كه لب‌هايش مانند شكر شيرين است .

شكست :

شكستن ، آسيب ، زيان .

شكنج :

چين و شكن ، پيچ و تاب .

شكن :

چين ، پيچ و تاب ، تاب .

شكن در شكن :

پرچين ، پرپيچ‌وتاب . تاب‌دار .

شكوه :

جلال ، عظمت ، شوكت ، بزرگى ، حشمت ، توانايى .

شكيب :

صبر و قرار .

شكيبايى :

صبر ، حوصله ، بردبارى .

شمائل :

چهره ، تصوير ، روى زيبا / جمع شميله : خوىها .

شمال :

بادى كه از جانب شمال مىوزد .

شمامه :

بوى خوش ، دستنبو ، گلوله‌ى مركب از چيزهاى خوش‌بو .

شمشاد :

نام درختى است از راسته‌ى دولپه‌اىهاى جدا گلبرگ . برگ‌هاى آن دائمى و چوب آن سخت مىباشد و انواع مختلف دارد .

شمّه :

اندك ، مختصر .

شمّه :

در اصل به معنى يك‌بار بوييدن ، مجازا اندك ، كم .

شميم :

بوى خوش ، بويا ، آنچه شامه را نوازش دهد .

شناسا :

شناسنده .

شنگ :

شاد ، شيرين حركات ، پرنشاط ، زيبا .

شنگول :

شاد ، زنده‌دل ، شوخ .

شوخ ديده :

شوخ چشم ، بىحيا ، بىشرم .

شوخ :

گستاخ ، شاد ، زيبا ، دلربا .

شور :

هيجان ، غوغا .

شوريده :

پريشان ، آشفته .

شوريده سر :

پريشان خاطر ، آشفته حال ،
ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 800 | شمس الدين حافظ