تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 790

مساهمون:

ص٧٩٠

دير مكافات :

سراى كيفر و پاداش ، كنايه از دنيا .

ديرينه :

كهن ، قديمى ، دير سال .

دين‌پناه :

پناه‌دهنده‌ى دين ، حمايتگر دين ، آن كه از دين حمايت مىكند .

ديوان :

دفتر شعر ، بارگاه ، وزارت‌خانه ، نهاد و تشكيلات حكومتى .

ديوان :

دفتر شعر ، دستگاه ، وزارت‌خانه ، بارگاه .

ديوان عمل :

اداره و دفتر رسيدگى به اعمال .

ذ

ذخيره :

اندوخته ، پس‌انداز .

ذكر جميل :

ياد كرد نيكو ، به نيكى ياد كردن .

ذو الجلال :

صاحب جلال و شكوه ، شكوهمند ، از نام‌هاى خداوند .

ذو فنون :

صاحب فن و مهارت بسيار ، بسيار ماهر ، بسيار فريبنده .

ذيل :

دامن ، دامنه .

ر

راح :

شراب ، باده / شادمانى ، نشاط .

راوق :

صافى ، پالونه ، ظرفى كه با آن شراب و شير را صاف كنند ، جام شراب .

راه بردن :

راه يافتن ، پى بردن ، فهميدن ، دريافتن .

راهب :

عابد مسيحى ، كشيش ديرنشين و پارسا .

راهرو :

سالك ، رونده‌ى راه .

راه‌گذار :

جاى گذر ، گذرگاه ، محل عبور كسى .

راه‌نشين :

آن كه در راه نشيند ، گذرى ، ( طبيب راه‌نشين : پزشك سيّار ، كه بيماران را سرپايى و در مسير راه مداوا مىكند / 471 )

راه‌نشين :

خاكسار ، درويش ، بىچيز ، گدا .

راى :

انديشه ، نظر ، ديدگاه .

رايت :

پرچم ، درفش ، علم .

رباب :

نوعى ساز ، مانند تار و ويولون ، رباب نيز تلفظ شده است .

رباط :

كاروان سرا . ( رباط دودر - دنيا / غزل 25 )

ربع :

خانه ، محله ، كوى .

رتبت :

درجه ، مرتبه ، رتبه .

رجعت :

بازگشت .

رجيم :

رانده‌شده . ( صفت شيطان : شيطان رجيم / 367 )

رحلت :

كوچيدن ، رفتن ، مردن .

رحيل :

كوچيدن ، رحلت .

رحيم :

مهربان ، بخشنده .

رخت‌وپخت :

اسباب و اثاثيه ، وسايل زندگى ( پخت از اتباع است . )

رخ :

روى ، چهره ، صورت / مهره‌اى در شطرنج ، قلعه نيز ناميده مىشود .

رخشان :

درخشان ، شفاف ، روشن .

رخش :

نام اسب سفيد رستم ، مطلق اسب و مركب .

رخصت :

اجازه .