تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 788

مساهمون:

ص٧٨٨

دستگه :

( - دستگاه ) ، دسترس ، توانايى ، بهره‌مندى از امكانات . ( 189 )

دستورى :

اجازه ، جواز ، پروانه .

دم زدن :

سخن گفتن .

دشمن گداز :

دشمن‌سوز ، دشمن‌شكن .

دعوى :

ادعا كردن ، به خود بستن ، مدعى شدن ، خواستن .

دغا :

حيله‌گر ، نيرنگ‌باز ، فريب‌كار ، نادرست / نيرنگ ، دغل ، ناراستى .

دغل :

ناراستى ، تقلب .

دف :

دايره ، حلقه‌اى چوبين كه بر يك روى آن پوست مىكشند و آن را با انگشت مىنوازند .

دفع :

راندن ، دور كردن ، از ميان بردن .

دفع كردن :

دور كردن ، از بين بردن .

دقيقه :

لطيفه ، نكته‌ى ظريف ، شيرين‌كارى .

دلارام :

معشوق ، دلبر . آن كه موجب آرامش دل گردد .

دل‌آشوب :

آشوبندهء دل ، شورانگيز ، پريشان‌كننده‌ى دل .

دل‌افروز :

روشنگر دل ، شادىبخش .

دل‌افگار :

پريشان حال ، آشفته‌دل ، دل‌آزرده .

دلالت :

راهنمايى ، هدايت .

دلّاله :

زنى كه زن خواه و مرد جوى را به هم برساند . دلال محبّت . ( معين )

دلبند :

معشوق ، محبوب ، دلربا ، جذاب ، دوست‌داشتنى .

دلپذيرى :

دل‌پذير بودن ، مطلوب و دلخواه بودن .

دلجو :

مهربان ، جوينده‌ى حال دل ، آرام‌بخش ، تسلىبخش .

دلدارى :

دلبرى ، دلربائى .

دل‌دوز :

دل‌خراش ، دل‌آزار ( تير دل‌دوز / 339 )

دل‌ستان :

دلبر ، دلربا ، آن كه دل را مىستاند ، معشوق .

دل‌سيه :

بىرحم ، ستمگر .

دل‌شده :

عاشق ، دل‌باخته ، دل از دست داده .

دل‌فروز :

روشنگر دل .

دل‌فريب :

جذاب ، دلربا ، دل‌نشين ، زيبا .

دلق :

جامه‌ى پشمينه ، خرقه ، جامه‌ى مخصوص صوفيان .

دلق‌پوش :

پشمينه‌پوش ، آن كه دلق و جامه‌ى مخصوص صوفيان پوشد . صوفى .

دلكش :

دلربا ، جذاب .

دل‌كور :

نادان ، كوردل ، ناآگاه .

دلگرمى :

سوز دل داشتن ، دل‌خون بودن . ( 386 )

دل‌نشان :

آرام‌بخش دل ، خوش‌آيند دل ، مطلوب ، مرغوب .

دل‌نشان :

آرام‌بخش دل ، مطبوع ، مقبول ، مورد پسند .

دل‌نگران :

خاطرناجمع ، دل‌ناجمع ، پريشان .

دل‌نگرانى :

تشويش خاطر ، پريشانى فكر .

دل‌نواز :

نوازشگر دل ، آرامش‌بخش .