خلق :
خوى ، خصلت .
خلل :
رخنه ، شكاف ، تباهى ، سستى ، فساد ، آسيب .
خلوتنشين :
عابد ، عاكف ، در خلوت ( به عبادت ) نشسته .
خلوتى :
گوشهنشين ، خلوتنشين ، خلوت گرفته .
خلود :
جاودانگى .
خليل :
لقب حضرت ابراهيم پيامبر ، فرزند آزر بتتراش - نمرود .
خمار :
سردرد پس از نشئهء شراب . نيز :
خمارآلوده و مست . ( وجه خمار : چهرهى مست ، چهرهاى كه حالت خمارى و مستى دارد . / 379 ) .
به معنى مخمور يعنى خمارآلوده و نيممست نيز به كار رفته است : راه دل عشّاق زد آن چشم خمارى ( يعنى چشم مست ) .
خماركش :
آن كه خمارى را تحمل مىكند ، خمارآلود .
خمّار :
مىفروش . شرابفروش .
خم اندر خم :
حلقه حلقه ، تابدار ، پيچ در پيچ .
خمخانه :
محل نگهدارى خم . ميخانه ، شرابخانه .
خمر :
شرابانگورى ، هر مادهى سكرآور .
خنجرگذار :
خنجركش ، آن كه در جنگ از خنجر استفاده كند ، ماهر در خنجر زدن .
خنگ :
اسب خاكسترى ، نيز مطلق اسب .
خواجگى :
سرورى ، بزرگى .
خواجه :
آقا ، سرور ، بزرگ .
خوارزم :
نام ناحيه و ولايتى است واقع در آسياى مركزى كه از روزگاران كهن اهميت فراوانى در تمدن آسياى مركزى داشته است . در دورهى خوارزم شاهيان كشورى مستقل و مركز دولتى مقتدر بوده است . اكنون جزو كشور شوروى است .
خوان :
سفره .
خوان يغما :
سفرهاى كه شاهان و بزرگان مىگستردهاند و صلاى عام مىدادهاند و مهمانان - گويى - آن را غارت مىكردهاند .
خودرايى :
خودكامگى ، خودبينى ، فقط به راى و انديشهى خود عمل كردن .
خودرو :
گل و گياهى كه خود به خود مىرويد و نيازى به پرورش و مراقبت ندارد ، مجازا پرورش نيافته .
خودكامى :
خودخواهى . همه چيز را مطابق كام و آرزوى خود خواستن .
خور :
خوردن ، نيز : خورشيد ( مخفّف خورشيد است / غزل 86 )
خورشيدنما :
نماينده و نشاندهندهى خورشيد ، خورشيدگون .
خوشاب :
آبدار ، با طراوت ، تر و تازه .
خوش الحان :
خوش آواز ، خوش صدا .
خوشباش :
بىغم و غصه ، آن كه خوش مىزيد .
اهل شادى و نشاط .