حوالتگاه :
جاى حواله شدن ، محلى كه صاحب حواله به آنجا رجوع مىكند .
حوالهگاه :
حوالتگاه .
حواله :
واگذار كردن ، پرداخت كالا يا پولى را به عهدهى كسى نهادن .
حور العين :
زنان سياه چشم و درشت چشم بهشتى . ( حور : زن سياه چشم ، عين : فراخ چشم ، درشت چشم . )
حور :
جمع احور : زنان سيهچشم بهشتى .
حور سرشت :
آن كه طبيعت و آفرينشى مانند حوران بهشتى دارد ، مجازا يعنى : زيبا ، سياه چشم .
حوصله :
گنجايش ، ظرفيت ، در اصل چينهدان مرغ .
حوض :
بركه ، محل گودى كه براى جمع شدن آب درست مىكنند . نيز : حوض كوثر .
حيات :
زندگى .
حيران :
سرگشته ، سرگردان .
حيرت :
سرگشتگى .
حيل :
جمع حيله ، نيرنگ ، فريب .
حيوان :
جانور ، جاندار ، موجود زنده .
خ
خاتم :
نگين انگشترى .
خاتمت :
پايان يافتن ، عاقبت ، سرانجام .
خاكدان :
جاى ريختن خاك ، كنايه از دنيا .
( خاكدان غم / غزل 90 )
خاك روب :
جارو ، وسيلهاى كه با آن خاك و خاشاك را بروبند .
خاكسار :
خوار ، بىارزش . ( مانند خاك )
خالى :
خلوت ، تهى از اغيار .
خام :
بىتجربه ، مبتدى ، ناوارد . نيز : نسنجيده ( سخن خام ) .
خام طمع :
طمعكار ، حريص .
خامه :
قلم ، قلم نى ، كلك .
خامى :
بىتجربگى ، نپختگى .
خانقاه :
خانهگاه ، صومعه ، دير ، عبادتگاه ، جاى زندگى صوفيان .
خانقه :
- خانقاه .
خانهبرانداز :
ويرانگر خانه ، ويرانگر ، نابودكننده .
خانهپرورد :
پرورش يافته در خانه ، به كنايه يعنى نازپرورد . در ناز و نعمت پرورش يافته .
خاور :
مشرق . خسرو خاور : استعاره از خورشيد / غزل 153 )
خبث :
پليدى ، ناپاكى ، بدخواهى .
ختن :
نام شهرى در تركستان .
خجسته :
مبارك ، فرخنده ، نيكو .
خجسته لقا :
فرخنده ديدار ، مباركرو .
خجند :
نام شهرى كهن از ولايت فرغانهى قديم كه امروزه در جمهورى تاجيكستان قرار دارد .
خداوندگار :
سرور ، خواجه ، بزرگ .
خدنگ :
درختى است كه چوبى محكم دارد و از آن