تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 770

مساهمون:

ص٧٧٠
ويران‌شده . جمع طلل .

اطلس :

نام نوعى پارچه‌ى لطيف و گران‌بها .

اطوار :

اشكال ، گونه‌ها ، انواع .

اطوار سير :

اشكال و حالات گوناگون سير و سلوك .

اعتبار :

عبرت گرفتن ، پند گرفتن ، آبرو ، حيثيّت ، ارزش .

اعتراض :

خرده‌گيرى ، انتقاد ، اظهار مخالفت و ناخشنودى .

اعدا :

دشمنان ، جمع عدو .

اعمى :

نابينا ، كور .

اغيار :

بيگانگان ، جمع غير .

افتادگى :

تواضع ، فروتنى .

افتان‌وخيزان :

در حال افتادن و برخاستن . آهسته ، نرم‌نرم .

افسانه :

داستان ، سخن بىاساس ، دروغ .

افسر :

تاج .

افسرده :

دل‌مرده ، اندوهگين ، دل سرد .

افسوس :

حسرت ، تأسف ، دريغ .

افسوس‌كنان :

با تمسخر ، ريشخند زنان .

افسون :

نيرنگ ، فريب ، جادو .

افشاندن :

نثار كردن ، پاشيدن ، پريشان كردن ، پراكندن .

افق :

كرانه‌ى آسمان ، محل تلاقى زمين و آسمان .

افگار :

( - فگار ) آزرده ، مجروح ، خسته ، زخمى .

افيون :

ترياك ، ماده‌ى مخدّر .

اقدام :

قدم‌ها ، گام‌ها .

اقرار :

اعتراف ، پذيرفتن .

اقلام :

قلم‌ها ، خامه‌ها ، جمع قلم .

اقليم :

سرزمين .

اكراه :

ناپسند داشتن ، ناخوش داشتن ، كراهت .

اكسير :

- كيميا .

التجا :

پناه گرفتن ، پناه بردن .

التفات :

توجه ، عنايت ، روى كردن .

الحاح :

اصرار ، پافشارى .

الحان :

جمع لحن به معنى آواز ، نغمه ، آهنگ .

الطاف :

لطف‌ها ، مهربانىها ، جمع لطف .

الغياث :

به فريادم برسيد ، دادخواهى ، فرياد خواهى .

الفت :

انس گرفتن ، دوستى ، مهربانى ، همدمى .

المنّة للّه :

سپاس از آن خداست . خدا را شكر .

امساك :

خوددارى از خوردن غذا ، كم‌خوارى ، بخل ، خسّت .

امل :

آرزو .

امن :

آسودگى ، امنيّت .

انبانه :

كيسه‌ى چرمى ، توشه‌دان .

انتصاف :

دادستدن ، عدالت .

انجام :

پايان ، نهايت ، فرجام .

انجم :

ستارگان ، جمع نجم .

انجم‌سوز :

سوزنده‌ى ستارگان ، به كنايه يعنى بسيار زيبا . آن كه وجود او - مانند خورشيد - موجب محو شدن ( - سوختن ) ستارگان مىشود .
ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — صفحة 770 | شمس الدين حافظ