اين كه منظور از آن روز ، روز نفى طبقات از نظر اقتصادى و مساوات در زندگى و عدم نياز به پول باشد و بگوئيم يعنى خودتان اموالتان را بدهيد پيش از آن كه روزى برسد كه ديگر پول ارزشى ندارد و خريد و فروش نيست زيرا همگان همه چيز دارند و " خلال " يعنى شكاف طبقاتى هم نيست ، اصلا با معناى آيات سازش ندارد . زيرا اوّلا اين تهديدى نيست كه موجب انفاق شود . شما مىگوئيد انفاق كن و گرنه زمانى مىآيد كه اموالت بى ارزش مىشود ، آن روز كه طبقات از ميان مىرود . سرمايهدار مىگويد :
اكنون از اموالم بهره مىگيرم و به هيچ كس نمىدهم . به فرض در عمر من آن روز بيايد نهايت اين كه پولم ديگر بىارزش مىشود ، خوب بشود ، حالا خودم مجّانا از دست بدهم كه مبادا روزى بىارزش بشود ؟
و ثانيا انفاق و اقامهء نماز در كنار هم ذكر شدهاند كه بايد پيش از آن روز انجام شوند ، در آن روز پول بىارزش شود . نماز ديگر چرا بىارزش شود ؟
و تازه انفاق هم در آن روز ممكن است ، زيرا انفاق كه فقط براى رفع فقر نيست براى بهتر كردن وضع زندگى و بهزيستى هم مىباشد و زندگى به هر كجا برسد ، بالأخره بهتر از آن هم تصوّر مىشود .
شناخت قرآن ( فارسى ) — صفحة 120
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٢٠