نار
در قرآن كريم مكرّر از آتش سخن رفته است و مشهور گفتهاند منظور آتش دوزخ است و نوعا در همهء آيات اين طور تفسير مىشود مگر آن جا كه تصريح به خلاف شده و روشن است كه منظور آتش دوزخ نيست مثل داستان " اخدود " در سورهء بروج ، و داستان ابراهيم و آتش نمرودى . در برخى آيات قرآنى احتمال داده شده است كه منظور آتش انقلاب ملّتهاى استثمار شده عليه استثمارگران باشد و يا حتما همين معنى مىباشد . براى تحقيق اين مطلب و به دست آوردن واژهء نادر در قرآن بايد به لغت و قرائن موجود در خود آيات رجوع نمود از نظر لغت و استعمالات عرفى مىبينيم آتش به طور مطلق و بدون قرينه به همان معناى آتش معمولى در دنيا يا آخرت به كار مىرود .
ليكن در موارد حسد ، عشق ، انتقام ، حسرت ، اختلاف ، انقلاب ، هرج و مرج و . . . نيز به كار مىرود بايد به دنبال قرائن سياقى و نظم آيات رفت تا