بعرش و كرسى به روى ؛ گفت : من قال لا إله إلّا اللّه خالصا مخلصا دخل الجنّة ، اكنون تو بنشين ؛ مىگوئى دماغ خشك شوذ ؛ او كيست ؟ تو كيستى ؟ تو شش هزار بيشستى « 3 » ، تو يكتا شو و اگر نى از يكى او ترا چه ؟ تو صذ هزار ذرّهء ، هر ذرّهء به هوائى بردهء ، هر ذرّهء بخيالى بردهء « 5 » ، خالصا بنيّته ، مخلصا بفعله دخل الجنّة ؛ چو آن كرد وعدهء دخل الجنّة حاجت نيست ، چو آن كرد در عين جنّت است و اللّه اعلم
« 4 / 73 » همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا شمس الدين در مجلسى باستماع آواز چنگ مشغول شذه بوذ ؛ يكى گفت كه « 9 » مرد درويش و آواز چنك ! فرموذ كه نبينى و نشنوى ! همان ساعت دست همچنين كردن گرفت و كور شذ ؛ چندانك « 11 » لابها كردند ممكن نشذ ؛ فرموذ كه به نزد ما اينها ظرافت است و به نزد ديگران كرامت و معجزه ؛ يكى گفت : هر معجزه كه معقولست قبول مىكنم ؛ فرموذ : آن معجزه نباشذ ، معجزه ما يعجز العقل عن ادراكه
« 4 / 74 » همچنان از اصحاب قديم منقولست كه در شهر سيواس شيخ اسد الدين متكلّم كه شيخ و استاذ اخى محمّد ديوانه بوذ رحمهما اللّه تعالى روزى در حضور مولانا شمس الدين قدّس اللّه سرّه تفسير و هو معكم أينما كنتم مىگفت ؛ فرموذ كه با همه فضلش چون بر ملأ ازو چيزى پرسيذمى درهم شكستى ؛ بارى پرسيذمش « 19 » كه « 20 » مىگوئى
هامش
( 4 / 73 - 4 / 74 )Z190 آB176K7425 - 166 ،II , H؛ 2 - 111 ،II , T( 3 ) بيشستىZ: بيشىKB( 5 ) [ سطر 4 - 5 ] هر . . . بردهءhZBK: -Z( 9 ) كهBK: -Z( 11 ) چندانكBK: چنانكZ( 19 ) پرسيذمشKZ: پرسيدشB( 20 ) كهKZ: + چهB