همانا كه حضرت مولانا خوذ را برداشت و در حوض خانقاه انداخت و آن روز سماعى « 2 » عظيم شذ ، و چندانى علما و اكابر مريد و بنده شذند كه در تقرير « 3 » تحرير گنجد ؟
« 4 / 53 » همچنان روزى در مجمع علما مولانا شمس معرفت مىفرموذ ، گفت : اين همه تحصيل كردن و علوم « 5 » خواندن آدمى و زحمات كشيذن براى آنست « 6 » تا نفس حرون او همچون هارون موسى منقاد و ذلول شوذ و تذلّل و مسكنت نمايذ ، چنانك يوغى را در گردن گاو براى آن كنند « 8 » تا رام شوذ و به آرام تمام زمين را شيار كنذ تا آن زمين دانا دانه پذيرنده شوذ و بعوض خار و خشك خشك « 9 » انواع حبوب و رياحين رعنا دمذ و از آن گلها گلها دمذ « 10 » ، و چون آن علم ترا مطيع و منقاد نتوانذ كردن ، پس آن علم عنا و زحمت باشذ آدمى را
شعر « 12 » ( خفيف )
علم كز تو ترا بنستانذ * جهل از آن علم به بوذ صذ بار « 13 »
« 4 / 54 » همچنان حضرت ولد قدّس اللّه سرّه العزيز روايت كرد كه روزى حضرت پذرم را در خلوت خوذ حالت انسلاخ شذه بوذ و تا چند ساعت رصدى در آن استغراق مانده ؛ بعد از آنك از عالم وله بازآمذ ، بطريق نياز از آن حال استفسار كردم ؛ فرموذ كه بهاء الدين شخصى را ديذم در بغداذ « 18 » كه سالهاى بسيار به رياضت و مجاهده « 19 » مشغول گشته بوذ و با تن
هامش
( 4 / 53 - 4 / 54 )Z182 بB170 آK143408 ،II , H؛ 83 - 82 ،II , T( 2 ) سماعىBK: سماعZ( 3 ) تقريرZK: + وB( 5 ) علومhZBK: نجومZ( 6 ) آنستZK: + كهB( 8 ) كنندZK: كندB( 9 ) خشك خشكBK: خشكZ( 10 ) كلها دمذKB: كلها دهذZ( 12 ) شعرZK: -B( 13 )bبارBK: + الحكايةZ( 18 ) در بغداذZKكهB( 19 ) مجاهدهBK: مجاهدهاZ