« 8 / 73 » الحكاية « 1 » : همچنان « 2 » بندهء ضعيف صاحب تأليف أعانه اللّه تعالى روايت مىكنذ كه روزى حضرت چلبى در بنده خانهء خوذ آمذه بوذ « 3 » و جماعت اصحاب كرام در آن حضور حاضر شذه و خدمت سيّد الاخوان حسام الدين ولد آيينهدار قونوى كه شيّاد نادر و شاعر « 4 » بوذ غزليات خوانده « 5 » ذوقها كردند و حضرت چلبى عنايتها مىفرموذ و قدرتها مىنموذ ؛ همانا كه از ناگاه حسام سرآغاز كرد كه هى افلاكى ! من ترا خواهم كشتن ؛ بنده جواب داذم كه مگر بولايت ؟ گفت : نى بلك به صورت ؛ حضرت چلبى فرموذ « 8 » كه حاليا درين روزها تو مىميرى در غم خوذ باش ؛ رنجيذه برخاست و بسوى بگشهرى « 9 » رفته رنجور به آقشهر آمذ و در حالت عجب رحلت نموذ ؛ از حدّ بيرون تأسّف نموذه ترحّم فرموذ ، رو بياران كرد و گفت : در نظر مردان خذا گستاخى كردن و بىادبانه سخن راندن وخامت عظيم دارذ و نامباركست و در صحبت عارفان بينا خاموش بوذن و فروتنى نموذن « 13 » از جملهء واجباتست و اين بيت را گفت :
شعر ( رمل )
هر كه « 17 » او در پيشِ اين « 16 » شيرِ ژيان * بىادب چون گرگ بگْشايذ دهان
هامش
( 8 / 73 )Z263 بB242 بK377624 ،II , H؛ 394 ،II , T( 1 ) الحكايةL Z: -BK( 2 ) همچنانZK: منقولست كهB( 3 ) بوذZK: -B( 5 ) [ سطر 3 - 5 ] و خدمت . . . خواندهZB: -K( 4 ) و شاعرZ: و يار شاعرB( 8 ) [ سطر 6 - 8 ] هى افلاكى . . .
فرموذ كهZK: -B( 9 ) بكشهرىZK: بكشهرB( 13 ) نموذنZB: كردنK( 16 )aاينZK: آنB( 17 ) - ص 931 / 2 هر كه . . . دلير :NM، ج 1 ، ص 193 / 3132 - 3134 ؛AM، ص 83 / 5 - 6 .