انديشهء غيبت نكنم و توفيق آن صحبت را از عنايت ايشان « 1 » دانسته شاكر نعم و ذاكر آن كرم باشم إن شاء اللّه تعالى ؛ چنانك فرموذ
شعر ( رمل )
چون بيابى صحبتِ صدّيق را * پس غنيمت دار « 4 » آن توفيق را
ور كسى را ره شوذ گو سر فشان * كآن بوذ از رحمت و از جذبشان « 5 »
« 8 / 68 » الحكاية : همچنان منقولست كه روزى دانشمندى متبحّر در صحبت چلبى نشسته بوذ و حركات ظاهر و ظرايف لطائف او را مشاهده مىكرد و حيرت مىنموذ ؛ همانا كه در ضمير او گذشته باشذ كه عجبا كرامت باطن فاطن او چون باشذ ؟ در حال « 9 » چلبى فرموذ كه يارا ! من همچنان كه هستم همه كرامتم ، چه كرامت مىجوئى ؟
نشنيذهء كه أبو حنيفة فقه « 11 » كلّه و العارف كلّه كرامات لا تحصى كثيرة ؛ همان ساعت سر نهاذه از سر اخلاص از سرّ عارف واقف گشته مريد مخلص شذ
« 8 / 69 » الحكاية « 14 » : همچنان بندهء مخلص نقل مىكنذ كه شبى ملك الامرا مبارز الدين « 15 » چلبى محمد بگ ولد اشرف در بگشهرى حضرت چلبى را به مهمانى دعوت كرده بوذ و از حدّ بيرون نياز « 16 » و اعتقاد
هامش
( 8 / 68 - 8 / 69 )Z262 آ بB241 آ بK619 - 3620 - 372 ،II , H؛ 389 ،II , T( 1 ) ايشانZK: -B( 4 )bدارBK: دانZ( 9 ) در حالZ: فى الحالBK( 11 ) فقهZ: فقيهBK( 14 ) الحكايةZ: -BK( 15 ) مبارز الدينZKچلبى محمد بكB( 16 ) نيازZK: -B( 5 ) ور كسى را . . . جذبشان :NM، ج 4 ، ص 320 / 812 ؛AM، ص 342 / 29 .