از آن فرموذ « 1 » كه به روان مقدّس مولانا « 2 » كه هرگز من اين خوذ نمائى را دوست نمىدارم و اظهار كرامات خوشم نمىآيذ ، امّا اوقات چيزكى كه واقع مىشوذ جهت ترغيب يارانست بعالم غيب و غيبشناسى و پيوسته شيخ افلاكى ما كرامات مرا دوست مىدارذ و در جايها مىنويسذ و اين نوع كرامات را « 5 » شيوخ كشف تمثّل و انسلاخ مىگويند و آن هم بانواع است
شعر ( رمل )
حالِ عارف اين بوذ بىخواب هم * گفت ايزذ هُم رُقُود زين مَرَم
خفته از احوالِ دنيا روز و شب * چون قلم در پنجهء تقليبِ رَب « 8 » « 9 »
آنك او بيذار بينذ خوابِ خوش * عارفست او خاكِ او در ديذه كش
هم به بيذارى ببينذ خوابها * هم ز گردون برگشايذ بابها « 11 »
چون به مباركى به قونيه وصول افتاذ خدمت شيخ محمود ولد نجّار و استاذم مولانا نظام الدين ارزنجانى رحمهما اللّه و كريمه خاتون دختر شيخ محمّد خادم رضى اللّه عنها گواهى داذند كه روز عرفه حضرت چلبى را در پائين حضرت بهاء ولد ايستاذه ديذيم و نعرهء با عظمتش را شنيذيم
« 8 / 47 » الحكاية : همچنان خدمت خديجة الزمان ، بانوى جهان ، شرف خاتون بنت سلطان ولد والدهء احمد پاشا « 17 » رضى اللّه عنها از كمال
هامش
( 8 / 47 )Z255 آB235 آK353600 ،II , H؛ 361 ،II , T( 1 ) فرموذ كهZK: -B( 2 ) مولانا كهZK: مولاناB( 5 ) كرامات راZK:
كراماتB( 8 ) [ سطر 8 - 9 ] حال عارف . . . ربZK: -B( 17 ) پاشاZK: پاذشاB( 9 ) [ سطر 8 - 9 ] حال . . . رب :NM، ج 1 ، ص 25 / 392 - 393 ؛AM، ص 10 / 27 .
( 11 ) هم به بيذارى . . . بابها :NM، ج 3 ، ص 105 / 1834 ؛AM، ص 241 / 1 .