همچنان شبهنگام سوار گشته با جمع ياران آب باران را به شهر آورده مردم شهر از زن و مرد بصدق تمام باستقبال بيرون آمذه سر مىنهاذند و مستغفر گشته عذرها مىخواستند و چند سگى از آن سگان « 3 » كه از سر ناكسى و خسى جرأت نموذه بوذند و منافقى كرده عنقريب چنان آواره شذند و بيچاره گشتند كه از اصل و نسل ايشان آثارى نماند و عاشقان از سر شوق جهت طلب آن ذوق جوق جوق مىآمذند و طوق عنايت بر گردن جان بسته « 7 » سر مىنهاذند و مريد شذند « 8 » « 9 »
« 8 / 33 » همچنان اهل يقين و اخوان دين را يقين است كه گاهگاه حضرت حق تعالى قدرت خوذ را از مظاهر طاهر اوليا « 10 » و انبيا عليهم السلام « 11 » ازينرو ظاهر مىكنذ تا معلوم عقل عالميان شوذ كه محبوب و معشوق اللّه ايشانند و هرچه آفريذ و آوريذ براى ايشانست كه خلقت الاشياء لاجلك و خلقتك لاجلى و هرچه مىكنذ براى تعريف عظمت ايشان مىكنذ كه لولاك لما خلقت الأفلاك و قال تعالى اخرج بصفاتى إلى خلقى ، من رآك رآنى و من قصدك قصدنى إلى آخره ؛ چنانك فرموذ :
هامش
( 8 / 33 )Z248 آB228 بK332580 ،II , H؛ 332 ،II , T( 3 ) سكانZ: كسانBK( 7 ) ذوق . . . جان بستهZK: مىشدندB( 8 ) سر مىنهاذند . . . شذندZK: -B( 9 ) شدندK: + شعرZ( 10 ) اولياZKانبياB( 11 ) عليهم السلامZK: -B