شعر « 1 » ( رمل )
كيست كافر بىخبر ز ايمان شيخ * كيست مرده بىخبر از جانِ شيخ
كفر و ايمان نيست آنجائىكه اوست * زانك او مغزست و اين دو رنگ و پوست « 2 »
همانا كه در شب سوم « 6 » قاضى سراج الدين « 7 » حضرت چلبى او را در بهشت برين خرامان ديذ فرموذ كه برين درجه بچه رسيذى ؟ گفت : بعنايت مولانا و در حضور سلطان ولد حكايت خواب را روايت كرده « 8 » قاضى عماد الدين فرزند قاضى « 9 » سراج الدين « 10 » مريد شذ و هر دو فرزندش را مريد كرد
« 6 / 18 » همچنان « 11 » منقولست كه پيوسته چلبى « 14 » حسام الدين در زمان خذاوندگار هر روز خذا « 12 » لا ينقطع به زيارت تربت سلطان العلماء بهاء الدين ولد و زيارت شيخ صلاح الدين رضى اللّه عنهما « 13 » مىرفت ، مبنى بر عادت قديم روزى به زيارت آمذه بوذ ، بعد از آنك از اوقات اوراد فارغ شذ و ورد وقت را ادا كرد و در وقت بيرون آمذن بازگشت و بسوى تربهء مبارك نظر كرد ، از ناگاه نعرهء بزذ كه نى نى نشايذ ، مصلحت نيست بردن او ؛ بعد از آن لحظهء تبسّم فرموذ و روانه شذ ؛
هامش
( 6 / 18 )Z217 بB201 آK247496 ،II , H؛ 216 ،II , T( 1 ) شعرZB: -K( 6 ) سومZK: سيومB( 7 ) سراج الدينZB: -K( 8 ) كردهZK: كردندB( 9 ) فرزند قاضىZK: فرزندشB( 10 ) سراج الدينZK: -B( 11 ) همچنانhZBK: -Z( 14 ) چلبىhZBK: -Z( 12 ) خذاBK: جذاZ( 13 ) عنهماZK: عنه .
( 2 ) [ سطر 2 - 5 ] كيست . . . و پوست :NM، ج 2 ، ص 434 ؛ 433 / 3325 ، 3322 ؛AM، ص 179 / 6 ، 9 .