الصّالح ، بيگانگان را و بال است و او را پرّوبالست بالست ؛ حلوا طبيب را زيان ندارذ ، امّا رنجور را زيان دارذ
شعر ( رمل )
گر ولى زهرى خورذ نوشى شوذ * ور خورذ طالب سيه هوشى شوذ « 4 »
كاملى گر خاك گيرذ زر شوذ * ناقص ار زر بُرْذ خاكستر شوذ « 5 »
همچنان حضرت چلبى هزار درم به خدمت ولد و هزار درم بكرا خاتون فرستاذه پانصد عدد به چلبى امير عالم داذ و جميع اصحاب را « 7 » على الانفراد حصّهء فرستاذ و غصّهء گويندگان را خورده باقى را هم « 8 » بخورد ياران داذ
« 6 / 10 » خدمت « 10 » ملك الاخوان سراج الدين مثنوىخوان رحمه اللّه چنان روايت كرد كه حضرت چلبى را عجب حالتى بوذ و عجايب عادتى داشت كه پيش مردم بيگانه جماعتى را كه بفسق ظاهر و تهتك و فجور منسوب بوذندى ، مدح عظيم مىكرد و مىگفت كه اين جماعت زاهدان شگرفند و بتقوى و ديندارى مشهور و طايفهاى را كه بزهد و صلاح و رعايت ظاهر مشهور بوذندى مىنكوهيذ كه اين جماعت فاسقانند و نيك مردم نيستند ؛ ياران را درين مغلطه حيرت مىافزوذ ؛ اصحاب بزرگ اين معنى را از حضرت مولانا سؤال كردند كه چلبى حسام الدين چنين
هامش
( 6 / 10 )Z213 بB197 بK236486 ،II , H؛ 202 ،II , T( 7 ) اصحاب راBK: اصحابZ( 8 ) همBK: -Z( 10 ) خدمتBK: -Z( 4 ) كر ولى . . . هوشى شوذ :NM، ج 1 ، ص 160 / 2603 ؛AM، ص 69 / 16 .
( 5 ) كاملى . . . خاكستر شوذ :NM، ج 1 ، ص 99 / 1609 ؛AM، ص 43 / 14 .