امّا در من چيزى بوذ كه شيخم نمىديذ و هيچ كسى نذيذه بوذ ؛ آن چيز را درين حال حضرت خذاوندگارم مولانا ديذ مدّ اللّه ظلّه و بركته
« 4 / 82 » همچنان به حضرت والدم حكايت كرد كه من كوذك بوذم ، خذا را مىديذم ملك را مىديذم و مغيّبات اعلى و اسفل را مشاهده مىكردم ؛ گمان مىبردم كه جملهء مردمان همچنان مىبينند ؛ آخر معلوم شذ كه نمىديذهاند و شيخ « 7 » ابو بكر مرا از گفتن آن باز مىداشت « 8 » ؛ پذرم فرموذ كه از آن مولانا شمس الدين از ازل بوذ ، نه از روى طاعت و رياضات ؛ چنانك عيسى را در گاهواره « 9 » بخشيذ
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
( 19 / 11 ) تا سخن گفت و معجزه نموذ و آن يگانهء ديگر
آتَيْناهُ . . .
مِنْ لَدُنَّا عِلْماً
« 4 / 83 » همچنان « 13 » دم بدم حضرت والدم وصيّت مىكرد كه پيش شيخ صلاح الدين ذكر شمس الدين مكنيذ و پيش چلبى حسام الدين ذكر شيخ صلاح الدين مكنيذ ؛ اگرچه ميان ايشان فرق نيست ، امّا نشايذ ذكر كردن ؛ چنانك در حضور رسول اصحاب از هيج پيغامبرى نمىگفتند مگر كه او فرموذى و از حال هر يكى شرح داذى
« 4 / 84 » الحكاية « 18 » : همچنان از ائمّهء اصحاب منقولست كه روزى حضرت سلطان ولد حكايت فرموذ كه پذرم در جوانى عظيم زاهد بوذ و بهغايت بارع وارع و اصلا بسماع « 20 » نيامذه بوذ « 21 » ؛ حضرت
هامش
( 4 / 82 - 4 / 83 - 4 / 84 )Z192 آB178 آK3429 - 172 ،II , H؛ 20 - 119 ،II , T( 7 ) شيخZK: شيخمB( 8 ) باز مىداشتK: باز داشتZB( 9 ) كاهوارهZK:
كهوارهB( 13 ) همچنانZK: -B( 18 ) الحكايةBK: -Z( 20 ) بسماعZK: در سماعB( 21 ) نيامده بودK: + ازZB