شعر ( رمل )
جاهل ار با تو نمايذ همدلى * عاقبت زخمت زنذ از جاهلى « 2 » مهرِ ابله مهرِ خرس آمذ يقين
كينِ او مهرست و مهرِ اوست كين
« 3 » « 23 » ( 3 / 551 ) همچنان « 4 » منقولست كه روزى جلال الدين مستوفى رحمه اللّه « 5 » وليمهء عظيم ساخته بوذ و تمامت اكابر را خوانده ؛ چون خوان را بينداختند و صلاى افطار طعام كردند هر يكى به رغبت تمام و اشتهاى صادق بلوت مشغول شذند ؛ همانا كه حضرت مولانا افطار نكرد و التفات ننموذ ؛ مستوفى سر مىنهاذ و الحاح مىكرد ؛ خذاوندگار تمهيد عذر فرموذ كه معدهء ما قوى ضعيف شذه است و بذآن جانور لاغر پشت ريش گشته را مىمانذ كه در « 10 » وقت پالان نهاذن نالان و منحنى شوذ و تحمّل آن بار ندارذ ؛ چه اگر كوفته نگشتى ، كوفتهء چند خورده شذى ؛ مستوفى بيچاره گريان گشته مستوفا بندگيها كرده بنده و مريد شذ ، و ياران را بتشريفات فاخر مشرّف گردانيذ و آن روز سه هزار درهم « 13 » قوّالانداز داذ
( 3 / 552 ) همچنان منقولست كه روزى جماعتى از اصحاب جدل و ارباب حيل سؤال كردند كه چون حق سبحانه « 16 » و تعالى از كتم عدم وجود مبارك آدم عليه السلام بظهور آورد و از آب و گل تركيبش فرموذ كه خمّرت طينة آدم بيدى اربعين صباحا ، عجبا در آن
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 551 - 552 )Z160 ب 150 آK35008 , I , H ; 626 , I , T
( 3 ) مهر . . . اوست كينhZBK: -Z- -
( 4 ) همچنانBK: الحكايةZ- -
( 5 ) اللّهZB:
+ عظيمK- -
( 10 ) درBK: -Z- -
( 13 ) درهمZB: درمK- -
( 16 ) سبحانهZB: -K( 2 ) جاهل . . . جاهلى :NM، ج 6 ، ص 355 / 1424 ؛AM، ص 586 / 8
( 23 ) مهر . . . اوست كين :NM، ج 2 ، ص 364 / 2130 ؛AM، ص 151 / 11