فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
( 25 / 70 )
( 3 / 456 ) همچنان يكى از اخلاق حميده و اشفاق « 3 » پسنديذهء آن حضرت آن بوذ كه با جماعت اصحاب « 4 » به آبگرم تشريف « 5 » فرموذه بوذند ؛ چون بحمّام رسيذند ؛ مگر حضرت چلبى امير عالم پيشترك دوانيذ تمامت مردم را از آب بيرون آورد « 6 » و بيرون كرد تا حضرت مولانا خلوت با اصحاب « 8 » خوذ صحبت كنذ و فرموذ كه سيبهاى سپيذ « 7 » و سرخ آورده حوض را پر كردند ؛ همانا كه چون حضرت مولانا درآمذ ديذ كه در مسلخ حمّام مردم باستعجال تمام جامها مىپوشيذند و از شرمسارى مىشتافتند و ديذ كه حوض را از سيبها مالامال كردهاند ؛ فرموذ كه امير عالم جانهاى اين مردم يعنى كم ازين سيب است ؟ كه ايشان را « 11 » بيرون كردهء سيبها پر كردى ؛ چه هر يكى ايشان را سى « 12 » بهاست ؛ چه جاى سيبهاست ؟ نه كه مجموع عالم و ما فيها براى آدميست و آدمى براى آن دميست ؟
شعر ( هزج )
مقصود ز عالم آدم آمذ * مقصود ز آدم آن دم آمذ
اگر مرا دوست مىدارى بگو تا همشان به آبگرم درآيند و هيچ كسى « 16 » از وضيع و شريف « 17 » و صحيح و ضعيف بيرون نمانذ تا من نيز بطفيل ايشان
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 456 ) 137 آB128 بK 182 , I , H ; 125 , I , T
( 3 ) و اشفاقBK: -Z- -
( 4 ) اصحابZK: -B- -
( 5 ) تشريفBK: -Z- -
( 6 ) بيرون آوردK: -ZB- -
( 8 ) با اصحابZ: باصحابBK- -
( 7 ) سپيذZBسرخK- -
( 11 ) ايشان راBK: ايشانZ- -
( 12 ) سىZBK: + سيبىhZ- -
( 16 ) كسىZK: كسB- -
( 17 ) و شريفBK: شريفZ