قاضى سراج الدين فرموذ كه الحق آنچنانست كه شيخ مىفرمايذ ؛ بعد از آن چندانك رفتند در حضور و غيبت در اعتقاد او افزوذند و تا مردن از جملهء محبّان مخلص بوذند
( 3 / 225 ) همچنان حضرت « 4 » ولد فرموذ كه « 5 » روزى ملك الحفّاظ اسحاق حافظ نزد مولانا آمذه بوذ ؛ تكلّف عظيم فرموذه قيام نموذ ، گفت : تا بالا نشينذ ، چنانك مصحف را عزيز مىدارند و بالاى رحل و كرسى مىنهند بايذ كه حافظان را نيز عزيز دارند و بالا نشانند كه ايشان حامل كلاماللّهاند و همچنان در هر دلى كه نور قرآن باشذ نشايذ كه روى دوزخ بينذ ؛ زيرا كاغذ پارهء كه درو « 9 » قرآن نبشتهاند آن را به آتش نمىاندازند و حرمت مىكنند و مىگويند كه درو قرآن نبشته است ؛ اكنون دلى را كه درو چندين قرآن باشذ چون به دوزخ اندازند ؟ همانا كه تمامت حافظان شهر به شكرانهء اين مژده مريد و بنده شذنذ
( 4 / 226 ) همچنان حضرت ولد فرموذ كه روزى پذرم گفت كه بهاء الدين به من نيك نيك نظر كن كه چون دانهء من درخت شوذ مرا توانى ديذن و دريافتن ، معنى ما را نيك نيك درياب و بسيار بسيار بخاى تا ازو لذّت گيرى و محظوظ شوى ؛ بدانك جسم انبياء و اولياء و محبّان ايشان تلف نمىشوذ ، چنانك هر دانهء و تخمى كه در زمين اندازند اگرچه در صورت مىميرذ و ناپديذ مىگردذ ، امّا بعد از روزى چند زنده مىشوذ و درخت مىگردد ؛ جسم انبياء و اولياء نيز همچنانست
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 225 - 226 )Z88 بB82K159272 , I , H ; 633 , I , T
( 4 ) حضرتZK: -B- -
( 5 ) كهZB: -K- -
( 9 ) دروKB: درانZ