عين « 1 » جنت را و آنچ دروست از رنج عبادت عابدان و ذكر ذاكران و شكر شاكران و صبر صابران آفريذه است ؛ تا رنجى نبرى گنجى نبرى
شعر ( رمل )
هركه رنجى ديذ گنجى شذ پذيذ * هركه جِدّى كرد در جَدّى رسيذ
« 4 » و همچنان « 5 » اغلب اكامل « 6 » انبياء و كمّل اولياء و شيوخ كبار و اكابر علماء و حكماء و سلاطين ماضى به صنعتى و كسى منسوب بوذند
( 3 / 157 ) همچنان « 8 » هم درين معنى حكايتى ديگر تقرير كردند « 7 » كه موسى را عليه السلام چشمها درد كرده بوذ و زحمت عظيم مىديذ كه « 9 » لا وجع الّا وجع العين ؛ همانا كه نالهكنان بجانب طور روانه شذ و در آن راهى كه مىرفت نباتات زمين او را آواز مىداذند كه اى موسى ما را برگير و بر چشم بمال « 12 » تا خوش شوذ ، اصلا بذيشان التفات نمىكرد ؛ « 11 » چون از مناجات فارغ شذه « 13 » گفت : خذاونذا « 14 » ! از درد دو « 15 » چشم قوى ضعيف شذم ؛ از حضرت عزّت
وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
( 26 / 80 ) دوائى و شفائى شيء للّه مىكنم و نباتات زمين كه خاصيّت خوذ را بر من عرضه كرده بوذند قبول نكردم تا حضرت چه فرمايذ ؛ خطاب عزّت دررسيذ كه سخن ايشان را بشنو تا چشمت شفا يابذ ، از آن كه در مقابلهء هر دردى دوائى و براى هر المى مرهمى آفريذهام و سببى ساخته
. . . . . . . . . .
هامش
3 / 157 - 158 )Z71 ب - 72 آB67 آK121222 , I , H ; 172 , I , T
( 1 ) عينZ: غيرB- -
( 5 ) همچنانB: -Z- -
( 6 ) اكاملZ: كاملB- -
( 8 ) همچنانZ: -B- -
( 7 ) كردندB: كردZ- -
( 9 ) كهB: -Z- -
( 12 ) بمالZ: مالB- -
( 11 ) نمىكردB:
مىنكردZ- -
( 13 ) شدهB: شذZ- -
( 14 ) خذاونداZ: خذاوندB- -
( 15 ) درZ: -B( 4 ) هركه رنجى . . . رسيذ :NM، ج 5 ، ص 130 / 2147 ؛AM، ص 484 / 22