لحد تنگ و تاريك بىچراغم نگذارذ ؛ تا بدانى كه شمع و چراغ و براتى و غيره كه به زيارت اولياء مىبرند « 2 » چه اثرها دارذ و چه عنايتها حاصل مىكنذ « 3 » و در كتب همه ملل شموع و نزور و چراغ و بخور « 13 » بردن بصوامع و بيع و كنايس ايشان « 4 » واردست « 5 » ، و تواب آن مرجو ؛ على الخصوص كه در بخورات راحت جميع ثقلين است و فوائد بسيار
( 3 / 159 ) الحكاية : روات فحول و ثقات عدول رضى اللّه عنهم چنان روايت كردند كه روزى معين الدين پروانه رحمه اللّه از حضرت مولانا سؤال كرد كه مشايخ ماضى را انار اللّه برهانهم على الانفراد اورادى و ذكرى بوذه است ، مثل كلمهء لا إله الّا اللّه و بعضى درويشان تركستان هو هو مىگفتهاند و بعضى را ذكر الّا اللّه بوذه فحسب و بعضى زهّاد لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم را تكرار مىكردهاند و بعضى استغفر اللّه العظيم مىگفته و بعضى كلمتان سبحان اللّه و بحمده را تا صذ بار مىشمردهاند ، عجبا حضرت خذاوندگار را طريقهء ذكر چگونه است ؟ فرموذ كه ذكر ما اللّه اللّه اللّه است ، از انك ما اللّهيانيم از اللّه مىآئيم و باز باللّه مىرويم
شعر ( هزج )
ما زاذه ز ذاتيم سوى ذات مىرويم « 17 » * بر رفتنِ ما دهيذ ياران صلوات
همانا كه ترك ما سوى اللّه گفته اللّه را گرفتهايم
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 159 )Z72 بB67 بK122422 , I , H ; 372 , I , T
( 2 ) مىبرندB: برندZK- -
( 3 ) مىكندB: كنذZK- -
( 13 ) بخورZK: -B- -
( 4 ) و كنايس ايشانZBK: و مراقد انبيا و اولياhK- -
( 5 ) واردستZK: از دست ( ! )B- -
( 17 )aمىرويمB: رويمZK