گرفتارى پرندگان از آنست كه بر بام بىنمازى گذر مىسازند ؛ لا جرم به دامى گرفتار مىشوند
شعر ( رمل )
چون تو وِرْدى ترك كردى در رَوِش * بر تو قَبضى آيذ از رنج و تَبش
« 4 » ( 3 / 110 ) همچنان مرويست كه چون يكى را ديذى كه بجدّ به نماز مشغولست ، فرموذى كه زهى بندهء طايع و زهى چاكر متواضع ؛ مرد مردانه آنست كه در خدمت مخدوم خوذ ثابت قدم باشذ و بوسع طاقت طاعت كنذ و مثال صورت نماز و روزه چنانست كه يكى ماذر مشفق طفلك رضيع خوذ را بلذّات « 10 » اطعمه و اشربه اندك اندك خو دهذ تا از كثرت لذّتگيرى قابل لقمهپذيرى شوذ و توانذ « 11 » گواريذن ؛ همچنان چون بندهء مخلص نيز ازين عبادات ظاهر قوّت گيرذ و بالغ راه معنى شوذ و استعداد كامل حاصل كنذ ؛ همانا كه به حضرت عزّت جلّت قدرته قربت يابذ ، چنانك فرموذ
شعر « 15 » ( رمل )
گفت وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ يزدانِ ما * قُربِ جان شذ سجدهء ابدانِ ما « 16 » گر رهى خواهى ازين سجنِ خَرِب
سر مكش از دوست وَ اسْجُدْ و اقْتَرِب
« 18 »
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 110 )Z58B54 ب251 , I , H ; 612 , I , T
( 10 ) بلذاتB: به لذتZ- -
( 11 ) تواندZ: توانيدن ( ! )B- -
( 15 ) شعرZ: -B( 4 ) چون . . . تبش :NMج 3 ، ص 22 / 349 ؛AM، ص 201 / 7
( 16 ) كفت . . . ابدان ما :NMج 4 ، ص 278 / 11 ؛AMص 323 / 4
( 18 ) كر رهى . . . و اقترب :NMج 1 ، ص 221 / 3607 ؛AM، ص 93 / 29