از سلسله تبايعه يمن از سلاطين آل حمير كه معروف بآل اذواءاند دانسته و زمان او را چند قرن پيش از اسكندر مقدونى ذكر كرده و گفته : كه نام اصلى او شمريرعش و وجه تسميه او به ذو القرنين براى اين بوده كه در هنگام ولادتش در جلو سر او به بالاى پيشانى دو دسته موى سفيد داشته كه براى ظرافت و لطافت از كوچكى آن موهاى سفيد را پيچيده و مانند دو شاخ واميداشتند .
و در باره فتوحات او شرحى از كتاب شمس العلوم امير نشوان بن سعيد از مؤلفين قرن ششم نقل كرده و سد يأجوج و مأجوج را همان ديوار چين و يأجوج و مأجوج را اقوام وحشى تاتار دانسته و گفته است : اين سد قبل از ذو القرنين بنا شده و ذو القرنين سد ثغور آن را نموده است .
و اخيرا برخى از محققين ذو القرنين مذكور در قرآن را بر كورش سر - سلسله پادشاهان هخامنشى منطبق نموده ؛ و وجه تسميه او را به ذو القرنين راجع برؤياى دانيال نبى كه در سفر دانيال از كتب عهد عتيق مذكور است و تعبيرى كه دانيال براى آن رؤيا مىكند « 1 » دانستهاند ، چنانچه ابو الكلام آزاد وزير
هامش
( 1 ) در كتاب دانيال باب هشتم چنين مذكور است .
1 - در سال سوم سلطنت بلشصر ملك رؤيائى بر من دانيال ظاهر شد بعد از آنكه اول به من ظاهر شده بود .
2 - در رؤيا نظر كردم و ميديدم كه من در دار السلطنه شوشن كه در ولايت عيلام مىباشد بودم و در عالم رؤيا ديدم كه نزد نهر اولاى ميباشم .
3 - پس چشمان خود را برافراشته ديدم كه ناگاه قوچى نزد نهر ايستاده بود كه دو شاخ داشت و شاخهايش بلند بود و يكى از ديگرى بلندتر و بلندترين آنها آخر بر آمد .
4 - و قوچ را ديدم كه به سمت مغرب و شمال و جنوب شاخ ميزد و هيچ وحشى با او مقاومت نتوانست كرد و كسى نبود كه از دستش رهائى دهد و بر حسب رأى خود عمل نموده بزرگ ميشد ، سپس ميگويد : بز نرى كه ميان دو چشمش شاخى بود از طرف مغرب -