« فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ »
« 1 » ( پس گفتيم به آنها كه به صورت بوزينگان باشيد درحالىكه خوار گشته شويد ) و نيز ميفرمايد :
« وَ جَعَلَ مِنْهُمُ - الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ »
« 2 » ( و گردانيديم بعضى از آنها را به صورت بوزينگان و خوكان ) .
و فقها نيز در كتب فقهيه حيوانات مسوخ را عنوان نمودهاند ، مقصود از اين مسخ چيست ؟ و آيا با قول مسوخيه ارتباطى دارد ؟ .
گوئيم اين آيات و اخبار هيچ مربوط با اين قول نيست ، زيرا اينها دلالت دارد بر اينكه افرادى از بشر به عذاب الهى به صورت بوزينگان در آمد - يعنى - صورت آدمى را رها نموده و به صورت بوزينه شدند و اين تنها تبدل صورت در مقام عذاب بوده و آنها هم سه روز بيشتر در دنيا نماندند و هلاك شدند و توليد و تناسل در آنها نبوده ، و بعبارت واضحتر صورت باطنى آنها كه بايد در قيامت ظاهر شود در همين دنيا ظاهر شد با اينكه معلوم بود كيانند ، چنانچه گذشت و بيايد .
و اينكه فقهاء از اين حيوانات بمسوخ تعبير نموده از جهت شباهت بآنهاست نه اينكه اينها حقيقة مسخ شده و يا از نژاد آنهائى باشند كه به صورت بوزينه مسخ شدند .
بلكه در اخبار دارد كه در قيامت بسيارى از افراد بشر كه سيرت و ملكات آنها سيرت سبعى و بهيمى و گزندگى است به صورت اين نوع حيوانات محشور ميشوند ، زيرا روز قيامت يوم تبلى السرائر و روز آشكارا شدن ضمائر است و بسا اولياء حق اين قبيل اشخاص را به صورت باطنى آنها در همين دنيا مىبينند چنان كه در معجزات ائمه عليهم السلام مخصوصا در خبر ابى بصير و ارائه حضرت صادق عليه السلام صورت باطنى حاجيان را بوى ، اين مطلب وارد شده است ، اينك وارد مباحث معاد ميشويم و آن مشتمل بر چهارده مبحث است :
هامش
( 1 ) سوره بقره آيه 91
( 2 ) سوره مائده آيه 65