( مبحث سوم ) در لزوم تعيين امام بر خداوند :
از آنچه در مبحث دوم گذشت معلوم گرديد كه وجود امام براى دين و اجتماع مانند وجود پيغمبر است و تنها تفاوتشان اينست كه پيغمبر محدث و آورنده دين و امام حافظ و مبين آنست ، و همينطور كه تعيين پيغمبر از طرف خداست تعيين امام و خليفه پيغمبر هم بايد از طرف خدا باشد و مردم را نميرسد كه براى پيغمبر خليفه تعيين نمايند ، و همچنانكه ارسال رسل و جعل احكام بر خداوند حكيم لازم است ، تعيين امام و حافظ و مبين احكام نيز بر او لازم مىباشد ، و ادله اين مطلب بسيار است و ما تحت عنوان سه دليل متذكر ميشويم :
اول - چنانچه اشاره شد مرتبه امامت نظير مرتبه نبوت و تالىتلو آنست ، بنابراين هر دليلى كه بر لزوم ارسال رسل اقامه نموديم بر لزوم تعيين امام نيز دلالت مىكند « 1 » .
دوم - از آنچه در مبحث پيش متذكر شديم واضح و آشكارا شد كه وجود امام براى دين و قرآن و امت متضمن مصالح بسيار و خالى از هرگونه مفسده است ، پس بمقتضاى عدل بر خداوند حكيم تعيين آن حتم و لازم است ، زيرا در تعيين نكردن او مفسده حاصل شود و اضمحلال دين و قرآن و زوال احكام و بالاخره نقض غرض لازم آيد و نقض غرض بر خداوند قبيح و محال است ( چنانچه در مبحث عدل بيان شد ) .
سوم - چنانچه در مطالب گذشته اشاره شد و در شرايط امامت ذكر خواهيم كرد ، امام بايد معصوم و متصف بجميع فضائل انسانى و منزه از كليه
هامش
( 1 ) به بخش نبوت مراجعه شود .