رابعا - با اخبار ديگر عامه معارض و مخالف است ، چنانچه از اين انبار نقل شده مسندا از عبد الرحمن سلمى كه گفت قرائت ابى بكر و عمر و عثمان و مهاجرين و انصار يكى بود .
و از ابى داود نقل كردهاند مسندا از انس بن مالك كه گفت عقب سر ابا بكر و عمر و عثمان و على نماز خواندم و همه مالك يوم الدين خواندند و اول كسى كه ملك يوم الدين قرائت كرد مروان بن حكم بود .
خامسا - با اخبارى كه از ائمه اطهار ( ع ) روايت شده نيز مخالف است ، چنانچه در كافى مسندا از حضرت باقر عليه السّلام و صدوق ( ره ) در اعتقاداتش مرسلا « 1 » از حضرت صادق عليه السّلام و در كافى بسند صحيح از فضيل روايت كرده كه گفت « قلت ، لأبي عبد اللّه ( ع ) : ان الناس يقولون : ان القرآن نزل على سبعة احرف قال عليه السلام : كذبوا و لكنه نزل على حرف واحد من عند الواحد » يعنى گفتم به حضرت صادق عليه السّلام كه مردم ميگويند : قرآن بر هفت حرف نازل شده حضرت فرمود : دروغ ميگويند : بلكه بر حرف واحد از جانب خداوند واحد نازل شده .
و سيارى از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام نيز همين مضمون را روايت كرده است اما روايت « اقرءوا القرآن كما يقرأ الناس » دليل بر مدعاى ماست نه آنها زيرا ظاهر ناس عموم مردمند و عموم مردم بر طبق سياهى قرآن قرائت ميكنند و قرائت مختلفه تنها ببعضى از قراء كه بخواهند اظهار فضلى بنمايند اختصاص دارد ، و بفرض اينكه بر مدعاى ما دلالت نداشته باشد قطعا بر مدعاى آنها هم دلالت ندارد ، بنابراين خبر مجمل مىشود و هيچيك از دو طرف نميتوانند به آن استدلال كنند .
و اما دعواى تواتر نيز اشتباه بزرگى است چون سند هر يك از قراء سبعه
هامش
( 1 ) هرگاه در نقل اخبار سلسله روات را ذكر كنند آن خبر را مسند گويند و اگر ذكر نكنند آن را مرسل نامند