بسياهى قرآن است .
و دليل بر اين مدعا اينست كه چنانچه گذشت قرآن بتدريج ، - يعنى - آيه آيه و سوره سوره در موارد لازمه نازل ميگرديد و آنچه نازل ميشد مسلمانان به تمام رغبت فورا ضبط ميكردند و آنچه مىنوشتند براى يكديگر قرائت و با هم تطبيق و بدقت تصحيح ميكردند كه مبادا با هم اختلافى داشته باشد و حتى در زمان پيغمبر صلى اللّه عليه و آله عده زيادى تمام قرآن را حفظ داشتند ، و از زمان نبى صلى اللّه عليه و آله الى زماننا هذا هزارها بلكه مليونها قرآن نوشته شده و هزاران نفر آن را حفظ نموده اگر يك قرآن بر خلاف سياهى بود آن را غلط ميشمردند و اگر يك قارى اعرابى را بر خلاف سياهى ميخواند او را ردع ميكردند .
بنابراين سياهى قرآن بنحو تواتر ، بلكه فوق تواتر از زمان پيغمبر صلى اللّه عليه و آله دست بدست بما رسيده و قابل هيچگونه خدشه و ايرادى نيست .
اما روايت « ان القرآن نزل على سبعه احرف » كه مشهور بر مدعاى خود به آن استدلال كردهاند .
اولا - از حيث سند ضعيف است ( حتى بنابر مذهب عامه ) و رواتش عامى هستند و در رجال عامه هم تضعيف شدهاند .
ثانيا - معارض با اخبار ديگر عامه است كه نقل كردهاند « ان القرآن نزل على اربعة احرف » يا « على عشرة احرف » .
و ثالثا - در معناى سبعة احرف اختلاف شديدى است در بعض رواياتش سبعة احرف بزاجر و آمر و حلال و حرام و محكم و متشابه و امثال تفسير شده ، و در بعض ديگر بامر و زجر ( نهى ) و ترغيب و ترهيب ( ترسانيدن ) و جدل و قصص و مثل ، و در برخى ديگر به بشير و نذير و ناسخ و منسوخ و عظة ( پند ) و مثل و محكم و متشابه و حلال و حرام ( اين تفسير مناسب با عشرة احرف است ) .
بالجمله اين خبر مجمل است و ابدا دلالت بر قرائتهاى هفتگانه ندارد .
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 297
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٢٩٧