مقصد دوم در بيان امورى چند كه اعتقاد به آنها لازمه اعتقاد بنبوت پيغمبر اسلام ( ص ) است و آنها چهار امر مىباشد :
اول - اينكه قرآن مجيد از باء بسم اللّه تا سين و الناس كلام خدا است كه بر پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم نازل شد و هيچگونه تحريفى در آن رخ نداده .
دوم - معراج جسمانى حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلّم سوم - خاتميت آن حضرت چهارم - افضليت او از ساير انبياء .
در قرآن هيچگونه تغييرى رخ نداده : جمهور علماى اماميه بلكه علماى اهل سنت متفقند بر اينكه در قرآن كوچكترين تحريف يا كم و زيادى روى نداده و الفاظ و عبارات آن بتواتر قطعى از زمان پيغمبر اسلام الى زماننا هذا دست بدست رسيده و از هرگونه تغيير و تبديلى مصون و محفوظ مانده است زيرا قرآن بزرگترين معجزات پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و اساس دين اسلام بوده مسلمانان اهتمام زيادى بضبط نمودن و حفظ و حراست آن داشتند و باندازهء كه هر آيه يا سورهء كه نازل ميشد و پيغمبر صلى اللّه عليه و آله براى اصحاب قرائت ميفرمود فورا ضبط نموده و عده زيادى كه بنام كتاب وحى مشهور بوده آيات قرآن را به مجرد اينكه بر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نازل ميشد مىنوشتند و مكرر بر پيغمبر صلى اللّه عليه و آله عرضه ميداشتند و حتى عده زيادى تمام قرآن را حفظ نموده و نزد پيغمبر قرائت كرده بودند و بالجمله آنچه از آيات قرآن نازل شده بود بر روى چوبها و برگهاى خرما و سنگها و كاغذها و پوستها و استخوانها و آنچه از اين قبيل به كار مىآمد آن قدر كه براى آنها ميسر بود بعضى بسيار و بعضى اندك نوشته ، مخصوصا چند تن از اصحاب پيغمبر ( مانند على بن ابى طالب عليه السّلام عبد اللّه بن مسعود ، معاذ بن جبل ، ابى بن كعب ، زيد بن ثابت ) قرآن را بنحو كامل ضبط كرده بودند