كند او را كيفر نمايد كه گفتهاند ، يغتفر من الجاهل ما لا يغتفر من العالم ( از نادان بخشيده شود آنچه از دانا بخشيده نشود ) .
و اين معنى در احوال ملوك و پادشاهان ظاهرى نسبت به مقربان و رعاياى ايشان هم مشهود است ، چه ملوك از مقربان و ملازمان خود به قدر قرب و منزلت ايشان و معرفتشان ببزرگى پادشاه خدمت طلبند و به همين نسبت آنان را مؤاخذه كنند .
و از ساير رعايا بواسطه عدم معرفتشان ببزرگى پادشاه از جرمهاى بسيار درگذرند ، بلكه بسا جرم نپندارند و مقربان را باندك ترك اولائى عقاب و مؤاخذه نمايند ، بلكه اگر طرفة العيني متوجه غير او شوند در معرض تنبيهات و تأديبات او درآيند و مقربان و ملازمان نيز كوچكترين مخالفتى را گناه بزرگ شمرند و در مقام عجز و انكسار و عذرخواهى از پادشاه درآيند .
و قسمت ديگر راجع به حمل برگرفتن حوا و درخواست نمودن آدم و حواست كه خداوند اولاد صالح به آنها عنايت فرمايد و آن در سوره اعراف آيه 189 و 190 است كه ميفرمايد :
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ إِلَيْها فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ أَ يُشْرِكُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ
.
( اوست آن خدائى كه شما را از يك نفس آفريد و جفت وى را از جنس او قرار داد براى اينكه با او انس و آرامش گيرد ، پس چون با او خلوت كرد حامله شد بحمل خفيفى ، پس زمانى چند بر اين حال مستمر شد و چون از بار حمل سنگين شد پروردگار خود را خواندند كه اگر بما ولد صالحى عطا فرمائى از سپاسگزاران باشيم ، پس چون خداوند ولد صالح به آنها عنايت فرمود ، از براى خداوند در آنچه بايشان عنايت كرد شريك قرار دادند ، پس بزرگ و منزه