اما وجه فضيلت اعتقاد ببدا اين ستكه چون معتقد ببدا هميشه بين خوف و رجاء و همواره متوجه به حق و مشغول بدعا و عبادت و اعمال صالحه مىباشد و از اينكه مبادا عملى از وى صادر گردد كه باعث سلب نعمت و نزول بلا بشود خوفناك است ولى منكر بدا ميگويد : جف القلم بما هو كائن الى يوم القيمه ( قلم خشك شد به آنچه تا روز قيامت بايد بشود كنايه از اينكه آنچه بايد بنويسد نوشت ) و معتقد است كه هر چه بايد بشود مقدر شده و تغييرپذير نيست و دعا و عبادت و ساير اعمال تأثيرى در آن نخواهد داشت .
مبحث پنجم در شرائط نبوت و موانع آن :
شخصى كه دعوى نبوت و پيغمبرى نمايد بايد شرايطى را حائز و از موانعى خالى باشد و عمده امورى كه در پيغمبر شرط است هفت چيز مىباشد .
اول - اينكه داراى عصمت باشد - يعنى - از همه گناهان در همه عمر برى و پاك باشد .
و مراد از عصمت ملكهايست كه انسان را از صدور گناه در همه حال بازدارد درحالىكه قدرت و اختيار بر گناه كردن داشته باشد .
دوم - از خطا و سهو و فراموشى و اشتباه و شك مصون باشد .
و اين دو شرط را ميتوان تحت يك عنوان يعنى عصمت مطلقه ذكر نمود .
سوم - بجميع آنچه امت در امور دينى محتاج است عالم و بلسانشان عارف باشد .
چهارم - جميع اخلاق پسنديده را دارا و از همه اخلاق زشت مبرا ، و در جميع كمالات نفسانى از همه افراد امت افضل و اعلى باشد .
و اين دو شرط را ميتوان تحت عنوان اكمليت جمع نمود .
پنجم - بايد نسب او پاك و حسبش شريف و بدنش از امراض خلقتى و