فَأَوْحى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَ عَشِيًّا
« 1 » كه وحى در اين آيه بمعنى اشاره است « 2 » .
6 - وحى تقدير است ، مانند آيه شريفه
وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها
« 3 » كه وحى در اينجا بمعنى تقدير است .
7 - وحى پيغمبرى است ، چنانچه در آيه شريفه ميفرمايد :
إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عِيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
« 4 » چنانچه در حديثى كه بحار از تفسير نعمانى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل فرموده بجميع اين اقسام اشاره شده است .
و براى وحى نبوت نيز در قرآن سه قسم ذكر شده
« ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ »
« 5 »
هامش
( 1 ) سوره مريم آيه 12 ( پس ذكريا بر قوم خود بيرون آمد و اشاره كرد كه تسبيح پروردگار كنيد در صبح و شام ) .
( 2 ) در امم سابقه يك قسم روزه صمت معمول بود كه يك يا چند روز حوائج خود را به اشاره برگزار مينمودند .
و حضرت زكريا در آن موقع كه بر قوم خود بيرون شده روزه صمت داشت از اين جهت به اشاره با آنها سخن گفت .
( 3 ) سوره فصلت آيه 11 ( و مقدر كرد خداوند در هر آسمانى كار او را ) .
( 4 ) سوره نساء آيه 161 ( وحى فرستاديم بسوى تو چنانچه بنوح و پيغمبران بعد از او و ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اولاد يعقوب و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان وحى فرستاديم و زبور را بداود عنايت فرموديم ) .
( 5 ) براى بشرى تكلم كردن خدا با او ميسر نيست مگر بطريق وحى يا از پس پرده غيب يا بوسيله فرستادن ملك پس آن ملك وحى كند باذن پروردگار آنچه را كه خدا بخواهد بدرستى كه خداوند بلند مرتبه و داناى بمصالح و مفاسد امور است .