« * ( بخش [ چهارم ] در نبوت ) »
اين بخش مشتمل بر دو مطلب است :
مطلب اول - در نبوّت عامّه كه عبارت از لزوم فرستادن پيامبران و احتياج بشر به آنان و شرايط نبوت و موانع آن و بعض مباحث ديگر است .
مطلب دوم - در نبوت خاصه يعنى اثبات نبوت و شناختن پيغمبرانى كه از جانب خدا مبعوث شدهاند .
اما مطلب اول مشتمل بر شش مبحث است :
مبحث اول در معناى نبى و رسول و اولو العزم :
نبىّ انسانى است كامل كه از جانب خدا بدون واسطه بشر خبير ( خبردار ) باشد و هرگاه تنها بر نفس خود مبعوث باشد فقط اطلاق نبىّ بر او شود و اگر بر مردم هم مبعوث شود رسول و سفيرش نيز ميگويند و اگر داراى شريعت جديد و ناسخ شريعت سابقه باشد اولو العزمش خوانند .
بنابراين نبى اعم از رسول است زيرا هر رسولى نبى هم هست لكن هر نبيى رسول نيست و رسول اعم از اولو العزم است چه هر اولو العزمى رسول نيز هست لكن هر رسولى اولو العزم نيست .
و برخى مانند مرحوم علامه حلى ( ره ) نبى را تعريف نموده باينكه انسانى است كه بدون واسطه بشر از جانب خدا مخبر ( خبرآورنده ) باشد ولى اين تعريف مناسب رسول است كه مخبر و پيغامآور از جانب حقتعالى مىباشد .