فديه بدهيم پس حضرت به اين نحو با ايشان صلح كرد و فرمود به حق خداوندى كه جانم در دست قدرت اوست هلاك شدن آويخته شده بود بر اهل نجران و اگر مباهله ميكردند همگى مسخ ميشدند به صورت بوزينه و خوك و اين وادى براى ايشان آتش ميشد و هرآينه خداوند عالم مستأصل ميكرد نجران و اهل آن را حتى مرغان بر سر درختان و پيش از آنكه سال بگردد و تمام شود جميع نصارى هلاك مىشدند و ثعلبى در تفسير نيز همين روايت را نقل كرده است بعينها پس صاحب كشاف روايت عايشه را ذكر كرده است و در آخر گفته است كه چون حضرت ايشان را داخل عبا كرد گفت
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ
و مضمون قضيهء مباهله متواتر است ميان خاصه و عامه از مفسرين و محدثين و مورخين و غير ايشان هر چند در بعضى از خصوصيات آن اختلافى كردهاند و خلافى نيست در آنكه مباهله بآل عبا شد و غير ايشان كسى داخل عبا نبود و على اى حال دلالت مىكند بر حقيقت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و امامت على مرتضى عليه السّلام و فضيلت مجموع آل عبا عليهم الف الف الصلاة و التحية و الثناء بوجوه شتى اول آنكه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اگر وثوق تمام بر حقيت خود نمىداشت به آن جرأت اقدام بر مباهله نمينمود و عزيزترين اهل خود را به دم شمشير دعاء سريع التأثير گروهى كه ظن حقيت ايشان داشت يا احتمال حقيت ايشان مىداد بدر نمىآورد دويم آنكه خبر داد كه اگر با من مباهله كنيد عذاب حقتعالى بر شما نازل مىشود و مبالغه مينمود در تحقق مباهله اگر جزم بحقيت خود نمىداشت اين مبالغه كردن متضمن سعى در اظهار كذب خود بود و هيچ عاقلى چنين كارى نميكند با آنكه باتفاق جميع ارباب ملل آن حضرت اعقل عقلاء هر زمان بود سيم آنكه نصارى امتناع از
مباهله نمودند و اگر علم بحقيت آن حضرت نداشتند بايست پروا از نفرين آن حضرت و معدودى چند از اهل بيت آن حضرت نكنند و حفظ رتبهء خود را در ميان قوم خود بكنند چنانچه براى اين معنى اقدام بر حروب مهلكه مينمودند و زنان و فرزندان و اموال خود را در معرض اسر و قتل و نهب در مىآوردند و بايست مذلت و خوارى جزيه را قبول نكنند چهارم آنكه در اكثر اخبار مذكور است كه نصارى يك ديگر را از مباهله منع مينمودند و مذكور ميساختند كه حقيت او بر ما ظاهر گرديد و معلوم شد بر ما كه آن پيغمبر موعود اينست و به اين سبب از مباهله امتناع نمودند پنجم از اين قضيهء شريفه ظاهر مىشود كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و فاطمه