بكند پيش از آنكه معاينهء امور آخرت بكند و توبهاش مقبول نباشد و از مردم حليت بطلبد و ياد خدا كند و روحش كه مفارقت كند ياد خدا و ذكر حقتعالى بر زبان او باشد و عاقبت او نيكو گردد .
و خلاف كردهاند متكلمان در آنكه اگر عزم بر عدم عود بسوى گناه را در وقتى بكند كه قدرت بر عود بسوى آن گناه نداشته باشد مثل آنكه زنا كرد كسى و بعد از آن ذكر او را بريدند پس توبه كرد و عزم كرد ديگر بزنا عود نكند اگر قدرت به زنا بهمرساند آيا توبهء او مقبولست يا نه اكثر گفتهاند مقبولست و قول نادرى هست كه مقبول نيست و بىوجه است و همچنين اگر مرض مخوفى بهمرساند كه ظن غالب بموت بهمرساند خلاف است در قبول توبه و مشهور آنست كه توبهء او مقبولست و از بعضى از آيات كريمه و اخبار معتبره ظاهر مىشود كه بعد از نزول عذاب توبه مقبول نيست چنان كه حقتعالى فرموده است در قصهء فرعون تا وقتى كه دريافت او را غرق گفت ايمان آوردم كه خدائى نيست مگر خدائى كه ايمان آوردهاند به او بنى اسرائيل جبرئيل فرمود كه الحال ايمان مىآورى كه عذاب را ديدى و حال آنكه پيشتر معصيت ميكردى و بودى از افساد كنندگان در زمين فرموده است كه چرا نبودهاند از اهل قريهاى كه ايمان بياورند پس نفع دهد ايشان را ايمان ايشان مگر قوم يونس چون ايمان آوردند پيش از نازل شدن عذاب زايل ساختيم از ايشان عذاب خواركننده را در زندگانى دنيا و برخوردار نموديم ايشان را تا اجل مقدر ايشان و از ابن بابويه بسند معتبر روايت كردهاند كه از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدند كه بچه علت خدا غرق كرد فرعون را و حال آنكه ايمان آورد به خدا و اقرار كرد بيگانگى او حضرت فرمود از براى اينكه ايمان آوردن او در وقتى بود كه عذاب را ديد ايمان در وقت ديدن عذاب مقبول نيست و اين حكم حقتعالى است در باب گذشتگان و آيندگان حقتعالى فرموده است
فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنا بِما كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا
يعنى چون ديدند عذاب ما را گفتند ايمان آورديم به خدا به تنهائى و كافر شديم به آنها كه با خدا شريك ميكرديم پس نبود آنكه نفع ببخشد بايشان ايمان ايشان چون ديدند عذاب ما را و فرموده است كه روزى كه بيايد بعضى از آيات پروردگار تو نفع نميدهد نفسى را
ايمان او كه ايمان نياورده باشد پيشتر يا كسب كرده باشد در ايمان خود عمل خيرى را و همچنين فرعون چون غرق او را دريافت اظهار ايمان كرد پس به او گفتند كه الحال ايمان مىآورى فائده ندارد و پيشتر كه فايده داشت ايمان نياوردى و نافرمانى مىكردى و افساد مىكردى در زمين بدعواى خدائى و گمراه كردن مردم و ستم كردن بر بنى اسرائيل و ايضا از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه البته در زمين امامى و حجتى از خدا مىباشد كه حلال و حرام خدا را بداند و مردم را بسوى خدا بخواند و منقطع نميگردد حجت از